Sahih al-Bukhari, hedîsa 3897
Khabbab ibn al-Aratt rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Khabbab ibn al-Aratt hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، يَقُولُ عُدْنَا خَبَّابًا فَقَالَ هَاجَرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نُرِيدُ وَجْهَ اللَّهِ، فَوَقَعَ أَجْرُنَا عَلَى اللَّهِ، فَمِنَّا مَنْ مَضَى، لَمْ يَأْخُذْ مِنْ أَجْرِهِ شَيْئًا، مِنْهُمْ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ، وَتَرَكَ نَمِرَةً، فَكُنَّا إِذَا غَطَّيْنَا بِهَا رَأْسَهُ بَدَتْ رِجْلاَهُ، وَإِذَا غَطَّيْنَا رِجْلَيْهِ بَدَا رَأْسُهُ، فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُغَطِّيَ رَأْسَهُ، وَنَجْعَلَ عَلَى رِجْلَيْهِ شَيْئًا مِنْ إِذْخِرٍ. وَمِنَّا مَنْ أَيْنَعَتْ لَهُ ثَمَرَتُهُ فَهْوَ يَهْدِبُهَا.
Ebû Wail ragihand: Em çûn seredana Xebbab û wî got:
"Me ligel Pêxember ﷺ koç kir tenê ji bo rûyê Allah, lewma xelata me li cem Allah qet bû. Hinek ji me bêyî ku tiştek ji xelata xwe ya dinyayê bistînin çûn ber rehma Allah, û yek ji wan Mus'ab bin Umeyr bû ku di roja Uhudê de şehîd ket û tenê çarşefeke xêzkirî li pey xwe hişt. Gava me serê wî pê dipêça, lingên wî xuya dibûn, û gava me lingên wî dipêçan, serê wî xuya dibû. Loma Resûlullah ﷺ emir da me ku em serê wî bipêçin û hinek giyayê Îzxir li ser lingên wî deynin. Û hinek ji me jî fêkiyên wan gihîştine û ew niha wan didirûn."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Muhacirên dilpak xwe spartin Allahê, heta di nav xizaniyê û windahiyê de jî.
Gotineke ku kirina tiştekî bi dilsoziya rastîn ji bo Allahê tê de tê watekirin.
Cûreyek giya ya bîhnxweş e ku ji bo nixumandina lingên Mus‘ab dihat bikaranîn.
Wêneyek e ji bo wergirtina encamên dinyayî piştî kedê.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku nirxa hicretê û kiryarên din bi dilsoziya niyetê ve girêdayî ye û ku xelata li cem Allahê misoger e, her çend mirov di jiyana xwe de wê wek dewlemendî nebîne jî. Rîwayet herwiha şertên sade yên ku hin sehabî tê de mirin û lênihêrîna Pêxember ﷺ ji bo veşartineke bi rêz nîşan dide. Nîqaşa sehabiyên ku paşê ji berhemên keda xwe sûd wergirtin, dewlemendiyê şermezar nake: girîng şukirdarî û rênegirtina ji dewlemendiya dinyayê ye ku mirov bi ser xwe de bide.
- Berî kiryareke girîng, niyeta xwe binirxîne û dema dibînî ku pesn an berjewendî te dihêle, wê nû bike.
- Di başiyê de bisekine, heta ku encam dereng bikevin jî; bawer bike ku Allah nahêle tu kiryareke dilpak winda bibe.
- Mal û milk bi şukirdarî û nermî bi kar bîne û dewlemendiyê wek pîvaneke nirxa kesekî li cem Allah negire.
Ev rîwayeta sahih diyar dike ku kiryar li gorî niyetan tên nirxandin û bi vî awayî behsa Khabbab ji bo hicretê ji bo Allahê rave dike.
Sahih al-Bukhari · #3898 (Sahih)Ev rîwayet di heman pirtûkê de rasterast piştî vê vegotinê tê û ew jî li ser hicretê û qedirê sehabiyan e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.