Sahih al-Bukhari, hedîsa 4088
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَبْعِينَ رَجُلاً لِحَاجَةٍ يُقَالُ لَهُمُ الْقُرَّاءُ، فَعَرَضَ لَهُمْ حَيَّانِ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ رِعْلٌ وَذَكْوَانُ، عِنْدَ بِئْرٍ يُقَالُ لَهَا بِئْرُ مَعُونَةَ، فَقَالَ الْقَوْمُ وَاللَّهِ مَا إِيَّاكُمْ أَرَدْنَا، إِنَّمَا نَحْنُ مُجْتَازُونَ فِي حَاجَةٍ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَقَتَلُوهُمْ فَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمْ شَهْرًا فِي صَلاَةِ الْغَدَاةِ، وَذَلِكَ بَدْءُ الْقُنُوتِ وَمَا كُنَّا نَقْنُتُ. قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَسَأَلَ رَجُلٌ أَنَسًا عَنِ الْقُنُوتِ أَبَعْدَ الرُّكُوعِ، أَوْ عِنْدَ فَرَاغٍ مِنَ الْقِرَاءَةِ قَالَ لاَ بَلْ عِنْدَ فَرَاغٍ مِنَ الْقِرَاءَةِ.
Ebû Me'mer ji me re vegot, Ebdulwaris ji me re vegot, Ebdulezîz ji Enes (razî be Allah jê re) vegot: Pêxember ﷺ heftê mêr şandin ji bo karekî, ku jê re digotin
"El-Qurra" (Xwendekarên Qur'anê). Du eşîrên ji Benî Suleym bi navên Ri'l û Zekwan li nêzî bîrekê ku jê re digotin Bîr Me'ûne derketin pêşiya wan. Wê demê wan kesan gotin: "Bi Allah sond! Em ne ji bo zerarê dane we hatine, lê em tenê di rê de ne ji bo karekî Pêxember ﷺ." Lêbelê, wan ew kuştin. Ji ber vê yekê, Pêxember ﷺ mehekê di nimêja sibehê de li dijî wan dua kir (lenet kir). Ev bû destpêka Qunûtê, û beriya wê me Qunût nedixwend. Ebdulezîz dibêje: Mêrekî ji Enes pirsî ka Qunût piştî rûkûyê ye an piştî xwendina Qur'anê ye? Wî bersiv da: "Na, lê piştî xwendina Qur'anê ye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Piştî komkujîya li Bi’r Ma‘una, Pêxember ﷺ mehekê kunût kir.
Hadîs behsa bûyera li Bi’r Ma‘una dike: heftê mêr, ku bi navê Qurra’ dihatin nasîn, ji aliyê Ri‘l û Dhakwan ve hatin kuştin, her çend wan gotibû ku ew tenê di rê de ne da ku peywira Pêxember ﷺ pêk bînin.
Mêrên ku bi xwendin û zanîna Quranê dihatin nasîn.
Dua ye ku di dema nimêjê de tê kirin.
Xwarbûna di nimêjê de.
Zanyar ji bersiva Enes digihîjin wê encamê ku di vê bûyerê de kunût piştî xwendina Quranê û berî rukū‘ê dihat kirin. Vegotinên din kunûtê piştî rukū‘ê vedibêjin; ji ber vê yekê, fuqeha ji bo cihê kirina wê zêdetirî yek awayê vegêzrayî qebûl dikin. Mezhebên fiqhê di derbarê kirina wê ya domdar di nimêjên rojane de cudahî hene, lê kunûta dema bela wek pratîkeke ku di vegotinan de hatiye veguhastin nîqaş dikin. Li gorî Enes, dua li dijî kiryaran mehekê dom kir û ji bo belayeke taybet bû.
- Di duayên xwe de cih bidê kesên ku ji ber neheqî û tundûtûjiyê zirar dîtine.
- Formên cuda yên kunûtê yên ku hatine veguhastin fêr bibin û di vê mijarê de li zanîna pêbawer û pratîka nimêja civaka xwe bigerin.
- Armancên aştiyane yên kesekî şaş nîşan nedin: Qurra’ eşkere kirin ku ew tenê di rê de bûn.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.