Sahih al-Bukhari, hedîsa 4162
Al-Musaiyab bin Hazn rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Al-Musaiyab bin Hazn hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ أَبُو عَمْرٍو الْفَزَارِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ الشَّجَرَةَ، ثُمَّ أَتَيْتُهَا بَعْدُ فَلَمْ أَعْرِفْهَا. قَالَ مَحْمُودٌ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا بَعْدُ.
Mihemed kurê Rafi' ji min re got: Şebabe kurê Sewwar Ebu Emr el-Fezarî ji me re got: Şu'be ji me re got: Ji Qetade, ew jî ji Seîd kurê Museyyeb, ew jî ji bavê xwe ragihand û got:
"Min bi xwe ew dar dîtibû, paşê ez çûm ser wê lê min ew nas nekir." Mehmûd got: "Paşê min jî ew ji bîr kir."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Sahabiyekê paşê êdî dara ku bey‘eta Ridwan li bin wê hatibû dayîn nas nekir.
Dara ku sahabeyan li Hudeybiyê li bin wê ji Pêxember ﷺ re bey‘et kirin.
Bey‘eta dilsozî ya ku sahabeyan li Hudeybiyê kirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku dar paşê êdî nayê nasîn û sahabeyan cihê wê bi awayekî mayînde tomar nekirine. Ji ber vê yekê, ev rivayet piştgirî nade tu pratîkeke taybet a olî ya li ser lêgerîna darê an jê re perestînê. Balkêşî li ser bey‘eta dilsozî û feyza sahabeyên ku beşdarî wê bûn e.
- Li ser wateya dilsozî û bindestiyê bisekine, ne li ser lêgerîna tiştên dîrokî.
- Bûyerên dîrokî bi baldarî vegêre û bê delîl adetên olî yên girêdayî cihan çêneke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.