Sahih al-Bukhari, hedîsa 4163
Musayyab ibn Hazn rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Musayyab ibn Hazn hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ طَارِقِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ انْطَلَقْتُ حَاجًّا فَمَرَرْتُ بِقَوْمٍ يُصَلُّونَ قُلْتُ مَا هَذَا الْمَسْجِدُ قَالُوا هَذِهِ الشَّجَرَةُ، حَيْثُ بَايَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْعَةَ الرُّضْوَانِ. فَأَتَيْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ سَعِيدٌ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ كَانَ فِيمَنْ بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحْتَ الشَّجَرَةِ، قَالَ فَلَمَّا خَرَجْنَا مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ نَسِينَاهَا، فَلَمْ نَقْدِرْ عَلَيْهَا. فَقَالَ سَعِيدٌ إِنَّ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَعْلَمُوهَا وَعَلِمْتُمُوهَا أَنْتُمْ، فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ.
Tarîq kurê Ebdurehman got: Dema ez ji bo Hecê derketim, min li ser rê li komekî mirovan rast hat ku nimêj dikirin. Min pirsî:
"Ev mizgeft çi ye?" Wan gotin: "Ev ew dar e ku Resûlullah ﷺ li binê wê Bey'a Rîdwanê stend." Paşê ez çêm cem Seîd kurê Museyyeb û ev yek jê re got. Seîd got: "Bavê min ji min re got ku ew di nav wan kesên ku li binê darê bey' da Resûlullah ﷺ de bû. Wî got: 'Dema em sala piştî derketin, me ew dar ji bîr kir û me nikaribû wê nas bikin.'" Paşê Seîd got: "Hevalên Muhemmed ﷺ nikaribûn wê nas bikin, lê we ew nas kiriye; nexwe hûn zana tir in!"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Sahabiyan sond xwedî rêz kirin, lê dar nekirin cihê nimêjê.
Sonda wefadarîyê ya ku sahabiyan li Hudaybiyya ji Pêxember ﷺ re xwar.
Zanâyekî navdar ji nifşa piştî sahabiyan; bavê wî sond li bin darê xwaribû.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hajar, vê rivayetê wek hişyariyekê li dijî tayînkirina darekê an cihê din wek cihê taybet ê nimêjê bê delîl ji çavkaniyên olî vedibêjin. Sa'id pişta xwe da vê yekê ku sahabiyan paşê nema dikaribûn nas bikin ka ew kîjan dar bû. Ji ber vê yekê, armanc ne înkarkirina bûyera sondxwarinê bû, lê redkirina pîrozkirina bêbingeh a cihê ku tê îdiakirin bû. Çar mezhebên Sunnî di rêgezên xwe yên giştî de dibêjin ku îbadet divê li ser delîlê ava bibe û cihêkî dîrokî bi xweber nabê cihê ayînekê ya diyarkirî.
- Bê delîla eşkere ji Quran û Sunnah, cihêkî dîrokî neke cihê taybet ê nimêjê.
- Ji bo adetên olî li pey zanîna pêbawer bigere û tenê xwe dispêre tiştên ku mirov derbarê cihêkê de dibêjin.
- Bûyerên dîroka Îslamê bi rêz bigire bêyî ku ayînên nû lê zêde bikî.
Omer ferman da ku dar bê rakirin piştî ku mirov berê wê diçûn; ev bi hişyariya li dijî veguherandina cihên dîrokî bo cihên nimêjê re têkildar e.
Sahih al-Bukhari · #4164 (Sahih)Ev rivayet jî dibêje ku bavê Sa'id li bin darê sond xwar û ku paşê dar êdî nayê nasîn.
Sahih al-Bukhari · #4165 (Sahih)Sa'id li vir jî nîşankirina darê rexne dike, û bi vî awayî girîngiya hişyariyê di diyarkirina cihê de eşkere dibe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.