Sahih al-Bukhari, hedîsa 4179
Al-Miswar ibn Makhrama and Marwan ibn al-Hakam rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Al-Miswar ibn Makhrama and Marwan ibn al-Hakam hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، حِينَ حَدَّثَ هَذَا الْحَدِيثَ،، حَفِظْتُ بَعْضَهُ، وَثَبَّتَنِي مَعْمَرٌ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، وَمَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى صَاحِبِهِ قَالاَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِائَةً مِنْ أَصْحَابِهِ، فَلَمَّا أَتَى ذَا الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ الْهَدْىَ، وَأَشْعَرَهُ، وَأَحْرَمَ مِنْهَا بِعُمْرَةٍ، وَبَعَثَ عَيْنًا لَهُ مِنْ خُزَاعَةَ، وَسَارَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى كَانَ بِغَدِيرِ الأَشْطَاطِ، أَتَاهُ عَيْنُهُ قَالَ إِنَّ قُرَيْشًا جَمَعُوا لَكَ جُمُوعًا، وَقَدْ جَمَعُوا لَكَ الأَحَابِيشَ، وَهُمْ مُقَاتِلُوكَ وَصَادُّوكَ عَنِ الْبَيْتِ وَمَانِعُوكَ. فَقَالَ " أَشِيرُوا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَىَّ، أَتَرَوْنَ أَنْ أَمِيلَ إِلَى عِيَالِهِمْ وَذَرَارِيِّ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَصُدُّونَا عَنِ الْبَيْتِ، فَإِنْ يَأْتُونَا كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ قَطَعَ عَيْنًا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَإِلاَّ تَرَكْنَاهُمْ مَحْرُوبِينَ ". قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ، خَرَجْتَ عَامِدًا لِهَذَا الْبَيْتِ، لاَ تُرِيدُ قَتْلَ أَحَدٍ وَلاَ حَرْبَ أَحَدٍ، فَتَوَجَّهْ لَهُ، فَمَنْ صَدَّنَا عَنْهُ قَاتَلْنَاهُ. قَالَ " امْضُوا عَلَى اسْمِ اللَّهِ ".
El-Miswer kurê Mexreme û Merwan kurê El-Hekem ragihandin (yek ji wan ji hevalê xwe zêdetir got): Pêxember ﷺ di sala Hudeybiyeyê de ligel zêdeyî hezar kesên ji hevalên xwe derket rê. Gava gihîştin Zul-Huleyfeyê, wî qurbanê xwe bi guhastik kir, nîşan li ser danî û ji wir ji bo Umreyê ket ihramê. Paşê sîxurekî ji eşîra Xuzaayê şand. Pêxember ﷺ rêwîtiya xwe domand heta ku gihîşt cihekî bi navê Xedîr el-Eştat. Li wir sîxurê wî hat û got:
"Qureyşiyan ji bo te gelek leşker kom kirine û Ehabîş jî li dijî te civandine; ew ê bi te re şer bikin û rê li ber te bigirin da ku tu nekêvî Kaabeyê." Pêxember ﷺ ferman: "Ey gel! Li ser vê mijarê min şêwir bikin. Ma hûn pêşniyar dikin ku ez malbat û zarokên wan ên ku dixwazin me ji Kaabeyê dûr bixin, hedef bigirim? Eger ew bên cem me (ji bo aştiyê), hingê Allah Ezze we Celle dê çavekî (sîxurekî) muşrîkan kor bike; wekî din, em ê wan di rewşeke perişan de bihêlin." Ebû Bekir got: "Ya Resûlallah! Te bi niyeta ziyaretkirina vê Malê (Kaabeyê) dest bi rêwîtiyê kiriye û tu naxwazî yekî bikujî an şer bikî. Loma ber bi wê ve biçin; kî rê li ber me bigire, em ê bi wî re şer bikin." Pêxember ﷺ ferman: "Bi navê Allah berdewam bikin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ şîret xwest û rêyek aştiyane ber bi Ka‘beyê ve hilbijart.
Ev bûyer di dema rêwîtiya ber bi Al-Hudeybiyê ve qewimî. Pêxember ﷺ û hevalên wî dixwestin serdana Ka‘beyê bikin, lê fêr bûn ku Qureyş dixwazin rê li ber wan bigirin.
Rewşa pîroz a ayînî ya ku hecî berî umre an hecê digire.
Heywanên ku ji bo qurbanîkirinê ber bi cihê pîroz ve dihatin birin û bi awayekî eşkere nîşankirî bûn.
Kesê ku pêş ve diçe da ku derbarê rewşê de agahiyan kom bike.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku rêberek di derbarê biryarên girîng de bi kesên din re şêwir dike, herçiqas berpirsiyariya xwe bixwe hilgire. Şîreta Ebû Bekir armanca aştiyane ya rêwîtiyê destnîşan kir: misilman dixwestin serdana Ka‘beyê bikin û tenê wê demê şer bikirana ku rê li ber wan dihat girtin. Zanyar li vir herwiha dibînin ku niyet û kirin divê li hev bên: Pêxember ﷺ bi baweriya xwe bi Allah re rêwîtiyê domand û armanca aştiyane ya hecê ji bîr nekir.
- Berî ku biryareke girîng bidî, ji kesên têkildar şîret bixwaze.
- Armanca xwe eşkere bike û şer hilnebjêre dema ku rêyek aştiyane hebe.
- Bi biryardarî tevbigere, lê ji niyeta xwe re dilsoz bimîne û baweriya xwe bi Allah bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.