Sahih al-Bukhari, hedîsa 4189
Sahl bin Hunaif rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Sahl bin Hunaif hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَصِينٍ، قَالَ قَالَ أَبُو وَائِلٍ لَمَّا قَدِمَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ مِنْ صِفِّينَ أَتَيْنَاهُ نَسْتَخْبِرُهُ فَقَالَ اتَّهِمُوا الرَّأْىَ، فَلَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمْرَهُ لَرَدَدْتُ، وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ، وَمَا وَضَعْنَا أَسْيَافَنَا عَلَى عَوَاتِقِنَا لأَمْرٍ يُفْظِعُنَا إِلاَّ أَسْهَلْنَ بِنَا إِلَى أَمْرٍ نَعْرِفُهُ قَبْلَ هَذَا الأَمْرِ، مَا نَسُدُّ مِنْهَا خُصْمًا إِلاَّ انْفَجَرَ عَلَيْنَا خُصْمٌ مَا نَدْرِي كَيْفَ نَأْتِي لَهُ.
Ebû Wail got: Dema ku Sehl bîn Hunejf ji şerê Siffînê vegeriya, em çûn ba wî da ku jê bipirsin. Wî got:
"Hûn raya xwe tawanbar bikin (gumanê lê bikin). Min rewşa xwe di roja Ebû Cendel de dît; heke min bikaribûya fermana Resûlullah ﷺ red bikira, min dê red bikira. Lê Allah û Resûlê wî ﷺ baştir dizanin. Her dema me ji bo karekî ku me ditirsand şûrên xwe danîbû ser milên xwe, beriya vê rewşa niha, ew me ber bi karekî hêsan û diyar ve dibirin. Lê niha, her ku em qulipekê digirin, qulipeke din vedibe û em nizanin ka em ê çawa tevbigere."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Sehl hişyar dide ku dibe ku dadbariya kesane di nakokiyên giran de şaş be.
Piştî vegera xwe ji Siffînê, Sehl ibn Huneyf bi kesên ku li ser bûyeran pirsîyar dikirin re axivî. Wî roja Ebû Cendelê bi bîr anîn, dema ku pejirandina biryara Pêxember ﷺ li al-Hudeybiyê ji bo wî zehmet bû.
Sahabiyek bû ku di dema peymana al-Hudeybiyê de karîbû bireve cem misilmanan.
Şerek di navbera misilmanan de di dema şerê navxweyî yê yekem de.
Pirsgirêkekê çareser bike; Sehl dibêje ku sererastkirina rewşê li cihekî pêşî li derketina pirsgirêkeke nû li cihekî din negirt.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku bawermend divê dadbariya xwe ji rêberiya zelal a pêxemberî bilindtir nexe, her çend pejirandina biryarekê di wê kêliyê de zehmet be. Sehl bi rastî qebûl dike ku li al-Hudeybiyê dixwest ku cuda tevbigere, lê piştrast dike ku Allah û Şandeyê Wî ﷺ baştir dizanin. Gotinên wî yên li ser Siffînê herwiha nîşan didin ku nakokiyên navxweyî çiqas dikarin tevlihev bibin: çareserkirina nakokiyekê dikare nakokiyeke din derxe holê. Ev bangeke giştî nîne ku mirov dadbariya aqilî red bike; ew sînordariya wê diyar dike dema ku wehiy rêberiyê dide û dema ku mirovên di nav nakokiyê de divê dadbariya xwe bi şik binirxînin û bi hişyarî tevbigere.
- Berî ku di rewşeke aloz de tevbigere, dadbariya xwe bi zanîna olî ya pêbawer re biceribîne.
- Li ser nakokiyan bi nermî biaxive: çareseriyeke lezgîn dikare li cihekî din pirsgirêkên nû çêbike.
- Paşê bi rastî qebûl bike dema ku dadbariya te kêm ma, û rêberiyê ji zanîna çêtir bistîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.