Sahih al-Bukhari, hedîsa 4194
Salama ibn al-Akwa rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Salama ibn al-Akwa hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَلَمَةَ بْنَ الأَكْوَعِ، يَقُولُ خَرَجْتُ قَبْلَ أَنْ يُؤَذَّنَ، بِالأُولَى، وَكَانَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرْعَى بِذِي قَرَدٍ ـ قَالَ ـ فَلَقِيَنِي غُلاَمٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ أُخِذَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ غَطَفَانُ. قَالَ فَصَرَخْتُ ثَلاَثَ صَرَخَاتٍ ـ يَا صَبَاحَاهْ ـ قَالَ فَأَسْمَعْتُ مَا بَيْنَ لاَبَتَىِ الْمَدِينَةِ، ثُمَّ انْدَفَعْتُ عَلَى وَجْهِي حَتَّى أَدْرَكْتُهُمْ وَقَدْ أَخَذُوا يَسْتَقُونَ مِنَ الْمَاءِ، فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ بِنَبْلِي، وَكُنْتُ رَامِيًا، وَأَقُولُ أَنَا ابْنُ الأَكْوَعْ، الْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعْ. وَأَرْتَجِزُ حَتَّى اسْتَنْقَذْتُ اللِّقَاحَ مِنْهُمْ، وَاسْتَلَبْتُ مِنْهُمْ ثَلاَثِينَ بُرْدَةً، قَالَ وَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ حَمَيْتُ الْقَوْمَ الْمَاءَ وَهُمْ عِطَاشٌ، فَابْعَثْ إِلَيْهِمُ السَّاعَةَ. فَقَالَ " يَا ابْنَ الأَكْوَعِ، مَلَكْتَ فَأَسْجِحْ ". قَالَ ثُمَّ رَجَعْنَا وَيُرْدِفُنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى نَاقَتِهِ حَتَّى دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ.
Quteybe kurê Seîd ji me re vegot, Hatim ji me re vegot, ji Yezîd kurê Ebû Ubeyd, wî got: Min ji Seleme kurê Ekwe’ bihîst ku digot:
"Ez beriya ezana yekem derketim. Hêştirên Resûlullah ﷺ li ciyê bi navê Zî Qered diçeriyan. Xulamekî Ebdurehman kurê Awf rastî min hat û got: 'Hêştirên Resûlullah ﷺ hatin dizîn.' Min pirsî: 'Kî ew dizîne?' Wî got: 'Êla Xetefanê.' Min sê caran bi dengekî bilind qîr kir: 'Ya Sebaha!' (Ey sibehê!) û dengê min di navbera her du çiyayên Medîneyê de hate bihîstin. Paşê ez bi lez çûm heta ku gihîştim wan dema ku ew avê didan hêştiran. Min tîr ber bi wan ve avêtin, ji ber ku ez tîravêjekî baş bûm, û min digot: 'Ez kurê Ekwe’ me, îro roja helakbûna xeraban e!' Min ev gotin dubare kirin heta ku min hêştir ji wan standin û min sîh çak jî ji wan girtin. Paşê Pêxember ﷺ û xelk hatin. Min got: 'Ey Pêxemberê Allah! Min rê li ber wan girt ku avê vexwin û niha tî ne, loma niha leşkeran bişîne pey wan.' Lê Pêxember ﷺ got: 'Ey kurê Ekwe’, te serketin bi dest xist, lê êdî wan efû bike û berde.' Paşê em vegeriyan û Resûlullah ﷺ ez li pişta xwe li ser hêştira xwe siwar kirim heta ku em ketin nav Medîneyê."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Salama dewan vegerand, paşê Pêxember ﷺ ew teşwîq kir ku nerm be.
Rîwayet bersiva Salama ibn al-Akwaʿ li hember dizîna deveyên Pêxember ﷺ li Dhi Qarad ji aliyê hin kesên Ghatafanê ve vedibêje.
Cihek li derveyî Medîneyê ku dewan lê diçêrin.
Qêrînek bilind a hişyariyê ye da ku mirov bên hişyar kirin û alîkarî bê xwestin.
Serweriya xwe ji bo tolhildana bêhewce bi kar neîne; bi dijminê têkçûyî re bi xwegirî tevbigerre.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku wêrekî û tevgerekî biryardar ji bo parastina mirovan û malan hêjayî pesnê ne. Di heman demê de, teşwîqa Pêxember ﷺ hîn dike ku yê serdest divê tolhildanê sînordar bike û dema guncav be nermî nîşan bide. Rîwayet destûrek giştî nade ku mirov talanê bistîne: mal û şertên desteserkirina wê divê li gorî rêgezên hiqûqê bên nirxandin.
- Dema ku jiyana mirovan an malên wan di xetereyê de ne, zû tevbigerre û di wextê xwe de alîkarî bixwaze.
- Jêhatîbûnên xwe ji bo kêmkirina zirarê bi kar bîne, ne ji bo tolhildana ji ber hêrsê.
- Dema ku serdest î, gava guncav be xwebigire û nermiyê hilbijêre.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.