Sahih al-Bukhari, hedîsa 4251
Al-Bara ibn Azib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Al-Bara ibn Azib hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي ذِي الْقَعْدَةِ، فَأَبَى أَهْلُ مَكَّةَ أَنْ يَدَعُوهُ يَدْخُلُ مَكَّةَ، حَتَّى قَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يُقِيمَ بِهَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، فَلَمَّا كَتَبُوا الْكِتَابَ كَتَبُوا، هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ. قَالُوا لاَ نُقِرُّ بِهَذَا، لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا مَنَعْنَاكَ شَيْئًا، وَلَكِنْ أَنْتَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ. فَقَالَ " أَنَا رَسُولُ اللَّهِ، وَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ". ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ " امْحُ رَسُولَ اللَّهِ ". قَالَ عَلِيٌّ لاَ وَاللَّهِ لاَ أَمْحُوكَ أَبَدًا. فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْكِتَابَ، وَلَيْسَ يُحْسِنُ يَكْتُبُ، فَكَتَبَ هَذَا مَا قَاضَى مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ لاَ يُدْخِلُ مَكَّةَ السِّلاَحَ، إِلاَّ السَّيْفَ فِي الْقِرَابِ، وَأَنْ لاَ يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا بِأَحَدٍ، إِنْ أَرَادَ أَنْ يَتْبَعَهُ، وَأَنْ لاَ يَمْنَعَ مِنْ أَصْحَابِهِ أَحَدًا، إِنْ أَرَادَ أَنْ يُقِيمَ بِهَا. فَلَمَّا دَخَلَهَا وَمَضَى الأَجَلُ أَتَوْا عَلِيًّا فَقَالُوا قُلْ لِصَاحِبِكَ اخْرُجْ عَنَّا، فَقَدْ مَضَى الأَجَلُ. فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَبِعَتْهُ ابْنَةُ حَمْزَةَ تُنَادِي يَا عَمِّ يَا عَمِّ. فَتَنَاوَلَهَا عَلِيٌّ، فَأَخَذَ بِيَدِهَا وَقَالَ لِفَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ دُونَكِ ابْنَةَ عَمِّكِ. حَمَلَتْهَا فَاخْتَصَمَ فِيهَا عَلِيٌّ وَزَيْدٌ وَجَعْفَرٌ. قَالَ عَلِيٌّ أَنَا أَخَذْتُهَا وَهْىَ بِنْتُ عَمِّي. وَقَالَ جَعْفَرٌ ابْنَةُ عَمِّي وَخَالَتُهَا تَحْتِي. وَقَالَ زَيْدٌ ابْنَةُ أَخِي. فَقَضَى بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِخَالَتِهَا وَقَالَ " الْخَالَةُ بِمَنْزِلَةِ الأُمِّ ". وَقَالَ لِعَلِيٍّ " أَنْتَ مِنِّي وَأَنَا مِنْكَ ". وَقَالَ لِجَعْفَرٍ " أَشْبَهْتَ خَلْقِي وَخُلُقِي ". وَقَالَ لِزَيْدٍ " أَنْتَ أَخُونَا وَمَوْلاَنَا ". وَقَالَ عَلِيٌّ أَلاَ تَتَزَوَّجُ بِنْتَ حَمْزَةَ. قَالَ " إِنَّهَا ابْنَةُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ ".
El-Bera (rz) wiha rivayet dike: Dema ku Pêxember ﷺ di meha Zîlqede de ji bo Umreyê derket, xelkê Mekkeyê nehîştin ew bikeve Mekkeyê, heya ku wî bi wan re peymaneke aştiyê îmze kir ku li gorî wê dê sala bê tenê sê rojan li Mekkeyê bimîne. Dema ku peyman dihat nivîsandin, misilmanan nivîsîn:
"Ev ew peymana aştiyê ye ku Muhemmed, Resûlê Allah pêk aniye." Mûşrîkan gotin: "Em vê yekê qebûl nakin; heger me bizanibûya ku tu Resûlê Allah î, me ê tu carî rê li ber te negirtiba, lê tu Muhemmedê kurê Ebdullah î." Hingê Pêxember ﷺ ji Elî re got: "Navê 'Resûlê Allah' jê bibe." Elî got: "Na, bi Allah sond, ez ê tu carî navê te jê nabim." Paşê Resûlê Allah ﷺ kaxez hilda - û ew baş nizanibû binivîse - û wiha nivîsî: "Ev ew peyman e ku Muhemmedê kurê Ebdullah pêk aniye: Divê Muhemmed ti çekên ji bilî şûrên di kalanan de neyne hundirê Mekkeyê, û divê tu kesî ji xelkê Mekkeyê bi xwe re nebe her çend ew bixwazin wî bişopînin, û heger yek ji hevalên wî bixwaze li Mekkeyê bimîne, divê ew rê li ber wan negire." Dema ku Pêxember ﷺ ket hundir û dema diyarkirî qediya, mûşrîkan hatin cem Elî û gotin: "Ji hevalê xwe re bibêje bila derkeve, çimkî dem qediya ye." Loma Pêxember ﷺ derket û keça Hemzeyê li dû wî diçû û digot: "Ey Mam! Ey Mam!" Elî destê wê girt û ji Fatimeyê (as) re got: "Keça mamê xwe werbigire." Wê ew siwar kir. Dema gihîştin Medîneyê, Elî, Zeîd û Cefer li ser wê nîqaş kirin. Elî got: "Min ew anî, çimkî ew keça mamê min e." Cefer got: "Ew keça mamê min e û metê wê jina min e." Zeîd got: "Ew keça birayê min e." Hingê Pêxember ﷺ ew da metê wê û got: "Met wekî dayikê ye." Paşê ji Elî re got: "Tu ji min î û ez ji te me," û ji Cefer re got: "Te dişibihe min di xuyabûn û exlaq de," û ji Zeîd re got: "Tu birayê me û azadkiriyê me yî." Elî ji Pêxember ﷺ re got: "Ma tu keça Hemzeyê nazewicînî?" Wî got: "Ew keça birayê min ê ji şîr e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Peyman hate pêk anîn û keçik hat spartina metiya xwe.
Vegotinê bûyerên derbarê Umreya Pêxember ﷺ de li Dhu al-Qi'dah û vegera wî ya Mekkeyê di sala paşîn de, li gorî mercên peymana aştiyê, vedibêje.
Meha yazdehemîn a salnameya heyvî ya Îslamî.
Lênêrîn û berpirsiyariya zarokekê.
Kesek ku bi şîrdanê re têkiliya xizmatiyê pêk hatiye.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku divê peymanên bi kesên din re bên kirin werin pêkanîn û peymaneke aştiyê dikare tawîzên pratîkî dihewîne bêyî ku baweriya olî biguhere. Gotina ku metî cihê dayikê digire, mafê wê yê lênêrîna zarokê piştgirî dike; hiqûqnas di heman demê de rewş û berjewendiya zarokê jî dinirxînin. Çar mezhebên hiqûqa Sunnî qebûl dikin ku şîrdan, di bin hin mercan de, qedexeyên zewacê çêdike; behsa têkiliya birayên şîrê jî vê yekê nîşan dide. Gotinên pesnê yên ji Elî, Ca'fer û Zeyd re tên gotin, nîşan didin ku hurmet û dilovanî di nav sahabeyan de girêdayî vê yekê nîne ku berpirsiyariya lênêrînê dikeve ser milê kê.
- Peymanên xwe bi baldarî pêk bîne, heta ku mercên wan hewceyî hewldanê bin.
- Di biryarên derbarê lênêrînê de, başiya zarokê li pêş bixe û têkiliyên xizmatiyê rêz bigire.
- Ji kesên ku berpirsiyariyê digirin ser milê xwe re spas û pesnê xwe bide, heta ku erkek ji kesekî din re were spartin.
Ev vegotin di Al-Maghaazi de li kêleka vegotina têkildar cih digire û ew jî bûyerên derbarê rêwîtiya Mekkeyê de vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #4252 (Sahih)Di berhevokê de rasterast piştî vê vegotinê tê û alîkarî dike ku vegotinên derdorê yên derbarê bûyerên Mekkeyê de di çarçoveyê xwe de bêne dîtin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.