Sahih al-Bukhari, hedîsa 428
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ فَنَزَلَ أَعْلَى الْمَدِينَةِ، فِي حَىٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ. فَأَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي السُّيُوفِ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ، وَأَبُو بَكْرٍ رِدْفُهُ، وَمَلأُ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ، حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ، وَكَانَ يُحِبُّ أَنْ يُصَلِّيَ حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ، وَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ، وَأَنَّهُ أَمَرَ بِبِنَاءِ الْمَسْجِدِ، فَأَرْسَلَ إِلَى مَلإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَقَالَ " يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا ". قَالُوا لاَ وَاللَّهِ، لاَ نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلاَّ إِلَى اللَّهِ. فَقَالَ أَنَسٌ فَكَانَ فِيهِ مَا أَقُولُ لَكُمْ، قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ، وَفِيهِ خَرِبٌ، وَفِيهِ نَخْلٌ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ، ثُمَّ بِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ، وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَ، فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ، وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ، وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ، وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ وَهُوَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَهْ فَاغْفِرْ لِلأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْ "
Enes (r.a.) wiha gotiye: Dema ku Pêxember ﷺ hat Medîneyê, li jora Medîneyê di nav eşîreke ku jê re Benu Emr bîn Ewf tê gotin de peya bû. Çarde şevan li wir ma. Paşê ji Benu Neccar re şand û ew bi xencerên xwe yên daleqandî hatin. Wekî ku ez niha dinêrim, Pêxember ﷺ li ser siwarê xwe rûniştibû û Ebû Bekir (r.a.) li pişta wî bû û koma Benu Neccar li dora wan bûn, heta ku li ber deriyê mala Ebû Eyyûb (r.a.) peya bû. Pêxember ﷺ hez dikir ku li her cihê ku dema nimêjê lê bigihîje nimêj bike, tewra di nav axurên pez de jî. Paşê ferman da ku mizgeft were avakirin û ji hinek kesên Benu Neccar re şand û got:
"Ey Benu Neccar! Bihayê vê erda xwe ya dorpêçkirî ji min re bibêjin." Wan bersiv dan: "Na, bi Xwedê! Em bihayê wê tenê ji Xwedê dixwazin." Enes (r.a.) zêde kir: Di wê erdê de tiştên ku ez ji we re dibêjim hebûn: gorên muşrikan, erdek nehatibû rastkirin û darên xurme hebûn. Pêxember ﷺ ferman da ku gorên muşrikan werin kolandin, erda nerast were rastkirin û darên xurme werin birîn. Darên xurme yên birrî li aliyê qibleya mizgeftê rêz kirin û du dîwarên kêlekê yên mizgeftê ji keviran çêkirin. Hevalên wî kevir dianîn û helbestên rîtîmîk digotin. Pêxember ﷺ jî bi wan re bû û digot: "Xwedêyo! Ti xêr tune ye ji bilî xêra axretê. Loma tu Ensar û Muhaciran bibexşîne."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ alîkariya avakirina mizgeftê kir û bal kişand ser xêrê mayînde yê Axîretê.
Niștecîhên Medîneyê yên ku piştgirî dan Pêxember ﷺ û misilmanên ji Mekkeyê.
Misilmanên ku ji ber baweriya xwe ji Mekkeyê koçî Medîneyê kirin.
Arasteya ku misilman di dema nimêjê de berê xwe didin wê.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku nimêj tenê di mizgeftê de nayê kirin: Pêxember ﷺ li cihên din ên guncaw jî nimêj dikir. Herwiha ev rivayet feydeya avakirin û lênêrîna hevbeş a mizgeftê, nermî û tevazuya Pêxember ﷺ ku bi xwe jî dixebitî, û pêşxistina xêrê Axîretê li ser xelata dinyayê nîşan dide. Di mijara rakirina goristanan û ji nû ve bikaranîna axê de, zanyar şertên rêzgirtina miriyan û bikaranîna rewa ya erdê nîqaş dikin; ev rivayet destûrek giştî nîne ji bo xerabkirina goristanan.
- Bi awayekî pratîk beşdarî avakirin û lênêrîna cihên ku mirov li wir bi hev re nimêj dikin bibe.
- Di karê dilxwazî de bila navdarî rêberê te nebe: Pêxember ﷺ bi xwe digel hevalên xwe dixebitî.
- Hewldanên xwe ber bi xêrê mayînde ve bibe û ji Allah ji bo xwe û kesên din lêborîn bixwaze.
Ev rivayeta Enes herwiha dibêje ku Pêxember ﷺ di odeyên pez de nimêj dikir û ji ber vê yekê bi beşa li ser nimêjkirina li derveyî mizgeftê re têkildar e.
Sahih al-Bukhari · #430 (Sahih)Rivayet dibêje ku Ibn Omer li cihê ku Pêxember ﷺ lê nimêj kiribû nimêj kir; bi vî awayî girîngiya cihên guncaw ên nimêjê rave dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.