Sahih al-Bukhari, hedîsa 4295
Abu Shuraih Al-Adawi rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Shuraih Al-Adawi hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ شُرَحْبِيلَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّ، أَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ وَهْوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلاً قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْغَدَ يَوْمَ الْفَتْحِ، سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي، وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَاىَ، حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ، لاَ يَحِلُّ لاِمْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِهَا دَمًا، وَلاَ يَعْضِدَ بِهَا شَجَرًا، فَإِنْ أَحَدٌ تَرَخَّصَ لِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا فَقُولُوا لَهُ إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ، وَلَمْ يَأْذَنْ لَكُمْ. وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي فِيهَا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالأَمْسِ، وَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ ". فَقِيلَ لأَبِي شُرَيْحٍ مَاذَا قَالَ لَكَ عَمْرٌو قَالَ قَالَ أَنَا أَعْلَمُ بِذَلِكَ مِنْكَ يَا أَبَا شُرَيْحٍ، إِنَّ الْحَرَمَ لاَ يُعِيذُ عَاصِيًا، وَلاَ فَارًّا بِدَمٍ، وَلاَ فَارًّا بِخَرْبَةٍ.
Ebû Şureyh el-Edevî ragihand ku wî ji Emrê kurê Seîd re got, dema ku ew leşker bi komkomî dişandin Mekkeyê:
"Ey Mîr! Rê bide min ku ez gotineke Resûlullah ﷺ ji te re vebêjim ku wî di roja piştî Fetha Mekkeyê de gotibû. Dema wî ev gotin got, her du guhên min bihîstin, dilê min ew ji ber kir û her du çavên min ew dît. Wî hemd û senaya Allah kir û paşê got: 'Bêguman Allah Mekke kiriye herêmeke pîroz, ne mirov. Ji bo kesekî ku baweriyê bi Allah û Roja Dawî tîne helal nîne ku tê de xwînê birijîne an darên wê bibirre. Eger yekî hinceta şerê li wir bi wê yekê bîne ku Resûlullah ﷺ destûra şer lê stendiye, jê re bibêjin: Allah tenê ji Resûlê xwe re destûr daye, ne ji we re. Û wî jî tenê ji bo saetekê di rojê de destûr stendiye. Îro pîroziya wê wekî pîroziya wê ya doh vegeriyaye. Bila yên amade ji yên neamade re ragihînin.'" Paşê ji Ebû Şureyh hat pirsîn: "Emrê kurê Seîd çi bersiv da te?" Wî got: "Wî got: 'Ey Ebû Şureyh! Ez vê yekê ji te baştir dizanim. Bêguman Herema Pîroz cih nade gunehkarekî, ne kujerekî reviyayî û ne jî yekî ku piştî wêrankirinê direve.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pîroziya Mekkeyê rijandina xwînê û birîna daran qedexe dike.
Ebu Şureyh dema ku Amr ibn Seîd leşker şand Mekkeyê, bi wî re axivî. Wî gotina Pêxember ﷺ ya roja piştî Fetihê Mekkeyê bi bîr anî.
Herêmeke pîroz e ku Allah destnîşan kiriye û xwedî rêzik û parastina taybet e.
Destûreke taybet a Pêxember ﷺ wekî hincet ji bo reftarên xwe pêşkêş kirin.
Ziyan an wêranî çêkirin; gotinên dawîn vê yekê wekî sedema nedayîna penagehê bi nav dikin.
Zanyar ji vê derdixin ku pîroziya Mekkeyê ji aliyê Allah ve hatiye danîn û rijandina xwînê û birîna daran li wir qedexe ne. Destûra şerê kurt di roja Fetihê Mekkeyê de îstîsnayeke taybet ji bo Pêxember ﷺ bû, ne destûreke mayînde ji bo kesên din. Mezhebên hiqûqê têkiliya vê qedexeyê bi cezakirina qanûnî û tedbîrên li dijî sûcdaran re cuda cuda nîqaş dikin; ev beş mafê bikaranîna tundûtûjiyê bi destê kesên taybet nade.
- Tu carî îstîsnayeke taybet wekî hinceta tundûtûjiyê ya ku destûra wê tune ye bikar neîne.
- Jiyanên mirovan li Mekkeyê biparêze û rêzikên taybet ên haramê rêz bigire.
- Dema kiryarên desthilatdaran sînorên pîroz binpê dikin, bi zanîn û bi gotinên zelal re wan rexne bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.