Sahih al-Bukhari, hedîsa 104
Abu Shuraih al-Ka'bi rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Shuraih al-Ka'bi hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ، أَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ وَهْوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلاً قَامَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْغَدَ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ، سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي، وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَاىَ، حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ، حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ، وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ، فَلاَ يَحِلُّ لاِمْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِهَا دَمًا، وَلاَ يَعْضِدَ بِهَا شَجَرَةً، فَإِنْ أَحَدٌ تَرَخَّصَ لِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا فَقُولُوا إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَذِنَ لِرَسُولِهِ، وَلَمْ يَأْذَنْ لَكُمْ. وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي فِيهَا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، ثُمَّ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالأَمْسِ، وَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ ". فَقِيلَ لأَبِي شُرَيْحٍ مَا قَالَ عَمْرٌو قَالَ أَنَا أَعْلَمُ مِنْكَ يَا أَبَا شُرَيْحٍ، لاَ يُعِيذُ عَاصِيًا، وَلاَ فَارًّا بِدَمٍ، وَلاَ فَارًّا بِخَرْبَةٍ.
Saîd ragihand: Ebû Şureyh got,
"Dema ku Emr bin Saîd leşker dişandin Mekkeyê, min jê re got: 'Ey Mîr! Rê bide ez ji te re gotineke Pêxember ﷺ bibêjim ku roja piştî fetihkirina Mekkeyê gotibû. Guhên min bihîstin, dilê min wê hildan û çavên min ew dît dema ku wî ew digot. Wî Allah pesn kir û spasiya Wî kir, paşê got: "Bêguman Allah Mekke heram kiriye, ne mirovan. Ji ber vê yekê, ji kesekî ku bi Allah û Roja Axretê bawer dike re helal nîne ku tê de xwînê birijîne an darekê jê bike. Heke yek îdîa bike ku şer li Mekkeyê helal e ji ber ku Qasidê Allah ﷺ lê şer kiriye, jê re bibêjin ku Allah tenê ji Qasidê xwe re destûr daye, lê ji we re nedaye. Tenê saetekê ji rojê destûr hat dayîn, û îro hurmeta wê wekî hurmeta wê ya duh vegeriyaye. Bila yên hazir ji yên ne hazir re ragihînin."" Ji Ebû Şureyh hate pirsîn: "Emr çi bersiv da?" Wî got: "Wî got: 'Ey Ebû Şureyh! Ez ji te baştir dizanim. Mekke gunehkarekî naparêze, ne yê ku ji ber xwînê reviyaye, ne jî yê ku ji ber diziyê reviyaye.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwedê Mekkeyê wekî herêmeke pîroz parast û ji kesên amade xwest ku peyamê bigihînin yên din.
Abu Shuraih li Amr ibn Sa'id peyivî dema ku ew leşker şand Mekkeyê. Wî gotinên Pêxember ﷺ yên ku roja piştî fetihkirina Mekkeyê hatibûn gotin, bi bîr anî. Amr bersiv da ku Mekke parastinê nade kesê ku sûcek kiriye û reviyaye wir.
Herêmeke ku Xwedê destnîşan kiriye û xwedî parastin û rêgezên taybet e.
Kuştina kesekî an bikaranîna tundiyê ku dibe sedema rijandina xwînê.
Kesê ku gotin bihîstiye divê wan bi baldarî bigihîne kesên ku li wir amade nebûn.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku pîroziya Mekkeyê ji aliyê Xwedê ve hatiye danîn û mirov nikarin wê betal bikin. Kiryara taybet a Pêxember ﷺ di dema fetihkirina Mekkeyê de îstîsnayeke sînorkirî bû ku Xwedê destûr dabû; ev ji kesên din re destûra giştî nade ku li wê derê şer bikin an dar bibirin. Fiqhzan herwiha nîqaş dikin ku pîroziya Mekkeyê nayê wê wateyê ku kesê li wir sûcek kiriye ji dadweriya rewa xilas dibe: rêgezên peydakirin û dadkirina sûcdar ji destpêkirina şerê li herêma pîroz cuda ne. Bangewaza veguhastina peyamê erkê parastin û belavkirina zanînê bi dilsozî nîşan dide.
- Çavkaniyên peyamên olî kontrol bike û naveroka wan bi baldarî bigihîne, bêyî ku peyv an wateya wan biguherînî.
- Pîroziya taybet a Mekkeyê rêz bigire û piştgirî nade tundûtûjiyê an wêrankirinê li wir.
- Parastina li hember tundiyê ji revîna berpirsiyariya rewa ya sûcekê cuda bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.