Sahih al-Bukhari, hedîsa 4294
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Ibn Abbas
- 1Abu an‑Nu'manji al‑Bukhari re vegotأَبُو النُّعْمَانِ
- 2Abu Awanaأَبُو عَوَانَةَ
- 3Abu Bishrأَبِي بِشْرٍ
- 4Sa'id ibn Jubayrسَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ
- 5Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ عُمَرُ يُدْخِلُنِي مَعَ أَشْيَاخِ بَدْرٍ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِمَ تُدْخِلُ هَذَا الْفَتَى مَعَنَا، وَلَنَا أَبْنَاءٌ مِثْلُهُ فَقَالَ إِنَّهُ مِمَّنْ قَدْ عَلِمْتُمْ. قَالَ فَدَعَاهُمْ ذَاتَ يَوْمٍ، وَدَعَانِي مَعَهُمْ قَالَ وَمَا رُئِيتُهُ دَعَانِي يَوْمَئِذٍ إِلاَّ لِيُرِيَهُمْ مِنِّي فَقَالَ مَا تَقُولُونَ {إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ * وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ} حَتَّى خَتَمَ السُّورَةَ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ أُمِرْنَا أَنْ نَحْمَدَ اللَّهَ وَنَسْتَغْفِرَهُ، إِذَا نُصِرْنَا وَفُتِحَ عَلَيْنَا. وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ نَدْرِي. أَوْ لَمْ يَقُلْ بَعْضُهُمْ شَيْئًا. فَقَالَ لِي يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَكَذَاكَ تَقُولُ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَمَا تَقُولُ قُلْتُ هُوَ أَجَلُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْلَمَهُ اللَّهُ لَهُ {إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ} فَتْحُ مَكَّةَ، فَذَاكَ عَلاَمَةُ أَجَلِكَ {فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا} قَالَ عُمَرُ مَا أَعْلَمُ مِنْهَا إِلاَّ مَا تَعْلَمُ.
Îbn Ebbas (rza) ragihand: Umer (rza) ez bi pîrên ku di şerê Bedirê de beşdar bûbûn re dianim hundir. Hin ji wan gotin:
"Çima tu vî xortî bi me re tînî, lê kurên me yên wekî wî hene?" Umer got: "Hûn dizanin ew kî ye." Rojekê Umer ew vexwendin û ez jî bi wan re vexwendim; min wisa difikirî ku wê rojê tenê ji bo nîşandana zanîna min ez vexwendime. Umer ji wan pirsî: "Hûn li ser vê sûreyê çi dibêjin: {Dema alîkariya Allah û feth hat * û te dît ku mirov kom bi kom di nav dînê Allah de dikevin} heta dawiya sûreyê?" Hin ji wan gotin: "Dema em bi ser bikevin û fetih li ser me were, em hatine ferman kirin ku em Allah pesnê bidin û jê efûyê bixwazin." Hinên din gotin: "Em nizanin." An jî hin tiştek negotin. Paşê Umer ji min re got: "Ey Îbn Ebbas, gelo tu jî wiha dibêjî?" Min got: "Na." Got: "Wê demê tu çi dibêjî?" Min got: "Ev ayet nîşana nêzîkbûna ecelê Resûlullah ﷺ ye ku Allah jê re agahdar kiriye. {Dema alîkariya Allah û feth hat} yanî Fetha Mekkê ye; ev nîşana ecelê te ye. Loma {bi pesnê Perwerdegarê xwe tesbîh bike û jê efûyê bixwaze, bêguman Ew Tewwab e (efûyker e)}." Umer got: "Ji bilî ya ku tu dizanî, ez tiştekî din ji vê sûreyê nizanm."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Îbn Abbas sûre En-Nesr wek şirove kir ku ew mirina nêz a Pêxember ﷺ radigihîne.
Omer Îbn Abbas vexwend civînekê bi beşdarên Şerê Bedrê re û ji wan li ser wateya sûreya En-Nesr pirsî. Wî dixwest nîşanî beşdaran bide ku çima, tevî temenê wî yê biçûk, Îbn Abbas xistibû nav wan.
Sahabeyên ku di Şerê Bedrê de beşdar bûn.
Sûreya 110em a Quranê ku behsa alîkariya Allah û serkeftinê dike.
Pişman bûn û ji Allah lêborîn xwestin.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Îbn Hecer, şîroveya Îbn Abbas bi mirina nêz a Pêxember ﷺ ve girêdidin: fetihkirina Mekkeyê û hatina mirovan bo Îslamê nîşan bûn ku wezîfeya wî ya li ser rûyê dinyayê bi dawî bû. Bangkirina ji bo pesindarkirina Allah û lêborîn xwestin hîn dike ku piştî serkeftinê jî îbadet û nermî li cih in. Omer zanîna Îbn Abbas nas kir û nîşan da ku têgihiştina kûr tenê bi temenê mirov ve nayê pîvandin.
- Piştî serkeftinê jî Allah pesin bike û ji wî lêborîn bixwaze, ne ku şan û rûmetê ji xwe re tomar bikî.
- Derfetê bide ciwanên ku zanîna wan hatiye îspatkirin ku di gotûbêjên girîng de beşdar bibin.
- Li wateya kûrtir a ayetên Quranê bigere û ji kesên xwedî zanîn fêr bibe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.