Sahih al-Bukhari, hedîsa 4324
Umm Salama rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Al‑Humaydiji al‑Bukhari re vegotالْحُمَيْدِيُّ
- 2Sufyanسُفْيَانَ
- 3Hishamهِشَامٌ
- 4Bavê wîأَبِيهِ
- 5Zaynab Abna Abu Salamaزَيْنَبَ ابْنَةِ أَبِي سَلَمَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، سَمِعَ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّهَا أُمِّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ دَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدِي مُخَنَّثٌ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ الطَّائِفَ غَدًا فَعَلَيْكَ بِابْنَةِ غَيْلاَنَ، فَإِنَّهَا تُقْبِلُ بِأَرْبَعٍ وَتُدْبِرُ بِثَمَانٍ. وَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَدْخُلَنَّ هَؤُلاَءِ عَلَيْكُنَّ ". قَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ الْمُخَنَّثُ هِيتٌ. حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ بِهَذَا، وَزَادَ وَهْوَ مُحَاصِرٌ الطَّائِفَ يَوْمَئِذٍ.
Umme Seleme (razîyallahu anha) wiha got: Pêxember ﷺ hat cem min û li cem min mêrekî muxennes (mêrê ku xwe dişibîne jinan) hebû. Min bihîst ku wî ji Ebdullah kurê Ebî Umeyye re digot:
"Ey Ebdullah! Heke sibe Xwedê Taîfê li ser we veke, tu keça Xeylanê bixwaze; çimkî dema ew ber bi te ve tê bi çar qatên goşt xuya dike û dema paşve dizivire jî bi heşt qatan xuya dike." Hingê Pêxember ﷺ ferman da: "Bila ev kes êdî qet neyên cem we (cem jinan)." Îbn Uneyne û Îbn Cureyc gotin ku navê wî muxennesî 'Hît' bû. Di riwayeteke din de ya Hişam hatiye zêdekirin ku di wê rojê de Pêxember ﷺ Taîfê dorpêç kiribû.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ piştî gotinên neguncaw gihîştina mêran a li cem jinan sînordar kir.
Vegotinê bûyerê di dema dorpêçkirina Ta'ifê de datîne. Umm Seleme bihîst ku zilamek li ser jinekê bi awayekî ku xuyabûna wê û laşê wê vedibêje diaxive; hingê Pêxember ﷺ gihîştina zilamên bi vî rengî li cem jinan sînordar kir.
Zilamek ku di vegotinê de wekî kesek bi tevger an xuyabûna jinane tê danasîn. Ev peyv bi tena xwe nirxandineke giştî li ser xweza an baweriya kesekî nîne.
Bajarekî li Hicazê ku misilmanan di dema jiyana Pêxember ﷺ de dorpêç kir.
Danasînek neguncaw û li ser laşê jinê rawestayî ye; zilamê ku ew pesnê wê dida ev gotin bikar anî.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku gihîştina odeyên taybet ên jinan bi baweriyê ve girêdayî ye, her weha bi vê yekê ve jî ku kesek taybetmendiyên laşî yên wan ji kesên din re vedibêje an na. Dema eşkere bû ku ev zilam wisa dikir, Pêxember ﷺ qedexe kir ku ew êdî bikeve cem jinan. Zanyaran vê yekê bi parastina nepenîtiyê û pêşîlêgirtina axaftinên neguncaw ve girêdidin; ev hukm li ser tevger û rewşa taybet e, ne li ser şermezarkirina giştî ya mirovan ji ber xuyabûn an awayê axaftina wan.
- Hûrguliyên kesane an yên laşê kesekî bi kesên din re parve neke; nepenîtiya wî/wê biparêze.
- Ji bo gihîştina cihê taybet sînorên eşkere danê, bi taybetî dema ku bawerî hatiye binpêkirin.
- Mirovan li gorî gotin û kirinên wan ên diyar binirxîne û ji texmînên giştî yên li ser komekê dûr bikeve.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.