Sahih al-Bukhari, hedîsa 4340
Ali ibn Abi Talib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ali ibn Abi Talib hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً فَاسْتَعْمَلَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ، وَأَمَرَهُمْ أَنْ يُطِيعُوهُ، فَغَضِبَ فَقَالَ أَلَيْسَ أَمَرَكُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُطِيعُونِي. قَالُوا بَلَى. قَالَ فَاجْمَعُوا لِي حَطَبًا. فَجَمَعُوا، فَقَالَ أَوْقِدُوا نَارًا. فَأَوْقَدُوهَا، فَقَالَ ادْخُلُوهَا. فَهَمُّوا، وَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يُمْسِكُ بَعْضًا، وَيَقُولُونَ فَرَرْنَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنَ النَّارِ. فَمَا زَالُوا حَتَّى خَمَدَتِ النَّارُ، فَسَكَنَ غَضَبُهُ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَوْ دَخَلُوهَا مَا خَرَجُوا مِنْهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، الطَّاعَةُ فِي الْمَعْرُوفِ ".
Elî (razîyallahu anh) got: Pêxember ﷺ artêşek şand û kesekî ji Ensaran wekî fermandar tayîn kir û ferman da wan ku guh bidin wî. Fermandar hêrs bû û got:
"Ma Pêxember ﷺ ferman neda we ku hûn guh bidin min?" Wan gotin: "Belê." Wî got: "Ji bo min êzingan kom bikin." Wan jî kom kirin. Paşê got: "Agir pêxin." Wan jî agir pêxist. Dûv re got: "Têkevin navê." Wan xwest têkevinê, lê hinekan destê hev girtin û gotin: "Me ji ber agir reviya û em hatine cem Pêxember ﷺ." Heta ku agir vemirî, ew li ser vê yekê man û hêrsa fermandar jî danî. Dema ev xeber gihîşt Pêxember ﷺ, wî got: "Heke têketana navê, heta Roja Qiyametê dê nikaribûna jê derkevin. Tenê di karên qenc de guhdarî heye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Guhezkirina ji fermandarek tenê di tiştê baş de derbasdar e.
Serleşkereke leşkerî ku Pêxember ﷺ bi xwe tê de amade nebû.
Niștecihên Medîneyê ku piştgirî dan Pêxember ﷺ û misilmanên ji Mekkeyê.
Tiştê baş û rewa ku li gorî rêberiyên Allah e.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku guhdariya fermandarekî hatî tayînkirin di sînorên tiştê baş de ferz e, lê ne dema ku emir gunehbar an zirardar be. Fermandar nikare desthilata xwe bikar bîne da ku mirovan neçar bike li hember Allah serhildan bikin. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî vê bingehê dipejirînin: guhdariya desthilatê bê şert nîne û dema emrê gunehkirinê dide, ne derbasdar e.
- Li gorî rêberiyên maqûl û rewa yên kesên berpirsiyar tevbigere, lê bi aramî emrekî ku dibe sedema guneh red bike.
- Desthilata xwe ji bo parastin û xizmeta mirovan bikar bîne, ne ji bo vala kirina hêrsê an nîşandana hêzê.
- Heke emir ne rewa be, bi aramî rave bike ka çima nikarî wê pêk bînî û rêyek berpirsiyar ji bo nîqaşkirina nakokiyê bibîne.
Ev rîwayet hîn dike ku divê ji tiştên qedexekirî dûr bikevin û emir li gorî şiyanê pêk bînin; bi hev re diyar dikin ku berpirsiyariyên olî sînorên zelal hene.
Sahih al-Bukhari · #4341 (Sahih)Di vê rîwayetê de Pêxember ﷺ rêvebirان dişîne Yemenê û berpirsiyariyên wan parve dike; ev bi mijara guhdarî û desthilatê ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.