Sahih al-Bukhari, hedîsa 4360
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْثًا قِبَلَ السَّاحِلِ وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَهُمْ ثَلاَثُمِائَةٍ، فَخَرَجْنَا وَكُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ فَنِيَ الزَّادُ فَأَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِأَزْوَادِ الْجَيْشِ، فَجُمِعَ فَكَانَ مِزْوَدَىْ تَمْرٍ، فَكَانَ يَقُوتُنَا كُلَّ يَوْمٍ قَلِيلٌ قَلِيلٌ حَتَّى فَنِيَ، فَلَمْ يَكُنْ يُصِيبُنَا إِلاَّ تَمْرَةٌ تَمْرَةٌ فَقُلْتُ مَا تُغْنِي عَنْكُمْ تَمْرَةٌ فَقَالَ لَقَدْ وَجَدْنَا فَقْدَهَا حِينَ فَنِيَتْ. ثُمَّ انْتَهَيْنَا إِلَى الْبَحْرِ، فَإِذَا حُوتٌ مِثْلُ الظَّرِبِ فَأَكَلَ مِنْهَا الْقَوْمُ ثَمَانَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، ثُمَّ أَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِضِلَعَيْنِ مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنُصِبَا، ثُمَّ أَمَرَ بِرَاحِلَةٍ فَرُحِلَتْ ثُمَّ مَرَّتْ تَحْتَهُمَا فَلَمْ تُصِبْهُمَا.
Îsmaîl ji me re vegot, got: Malik ji min re vegot, ji Wehbê kurê Keysan, ji Cabirê kurê Ebdullah - Xwedê jê razî be - ku wî got: Resûlullah ﷺ leşkereke ber bi peravê ve şand û Ebû Ubeyde kurê Cerrah kir emîrê wan, û ew sêsed kes bûn. Em derketin û di rê de hinekî çûbûn dema ku azûqeya me xilas bû. Ebû Ubeyde ferman da ku hemû azûqeya leşkerê were komkirin, û hat komkirin; ew du tûrikên xurme bûn. Her roj hinekî hinekî ji me re dida heta ku xilas bû, û êdî tenê xurmeyek digihîşt her yekî ji me. Min pirsî:
"Xurmeyek çi feydeyê dide we?" Wî got: "Me qîmeta wê zanî dema ku ew jî xilas bû." Paşê em gihîştin deryayê, li wir me masiyekî mîna çiyayekî biçûk dît. Gel hejdeh şevan jê xwar. Paşê Ebû Ubeyde ferman da ku du parsûyên wî werin danîn, û hatin danîn. Paşê ferman da ku devek were siwarkirin û di bin wan de derbas bibe, û ew bêyî ku li wan bikeve di bin wan de derbas bû.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Endamên seferê xurmeyên kêm parve kirin û paşê ji deryayê xwarin bi firehî bi dest xistin.
Komek ku ji aliyê Pêxember ﷺ ve ji bo erkekê hatiye şandin.
Xwarin û tiştên din ên pêwîst ji bo rêwîtiyê.
Kîsek an torbeyek ku xurme tê de dihatin parastin.
Zanyar ji vê vegotinê girîngiya sebrê, rêvebirina bi aqil a stokên kêm û parvekirina xwarinê di bin rêberiya fermandarekî pêbawer de derdixin. Xwarina awarte ya ji deryayê wek nîşana hêz û lênêrîna Allah tê dîtin. Bûyer fêr dike ku pêbaweriya bi Allah re divê bi gavên pratîkî re be, wek komkirin û bi dadperwerî parvekirina xureka heyî.
- Çavkaniyên kêm bi baldarî parve bike û hewcedariyên hemû komê li ber çavan bigire.
- Qîmeta tiştên biçûk ên rojane bizane; girîngiya wan gelek caran tenê dema ku tune bin tê fêmkirin.
- Gavên pratîkî bavêje û di heman demê de dema şert û merc dijwar bin, xwe bispêre Allah.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.