Sahih al-Bukhari, hedîsa 4370
Umm Salama rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umm Salama hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو،. وَقَالَ بَكْرُ بْنُ مُضَرَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرٍ، أَنَّ كُرَيْبًا، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَزْهَرَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَرْسَلُوا إِلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلاَمَ مِنَّا جَمِيعًا، وَسَلْهَا عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ، وَإِنَّا أُخْبِرْنَا أَنَّكِ تُصَلِّيهَا، وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهَا، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَضْرِبُ مَعَ عُمَرَ النَّاسَ عَنْهُمَا. قَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَيْهَا، وَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي، فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ. فَأَخْبَرْتُهُمْ، فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي إِلَى عَائِشَةَ، فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْهُمَا، وَإِنَّهُ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَىَّ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنَ الأَنْصَارِ، فَصَلاَّهُمَا، فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْخَادِمَ فَقُلْتُ قُومِي إِلَى جَنْبِهِ فَقُولِي تَقُولُ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ أَسْمَعْكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ فَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا. فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي. فَفَعَلَتِ الْجَارِيَةُ، فَأَشَارَ بِيَدِهِ، فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ، سَأَلْتِ عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ، إِنَّهُ أَتَانِي أُنَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ بِالإِسْلاَمِ مِنْ قَوْمِهِمْ، فَشَغَلُونِي عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ، فَهُمَا هَاتَانِ ".
Bukair ragihand: Kuraibê azadkiriyê Îbn Ebbas jê re got ku Îbn Ebbas, Ebdurehman kurê Ezher û Miswer kurê Mexreme ew şandin ba Aişeyê (r.a) û gotin:
"Silava me ya hemûyan bigihîne wê û li ser du rekêtên piştî nimêja ekrê jê bipirse. Me bihîstiye ku tu wan dinimêjî, lê belê ji me re hatiye gotin ku Pêxember ﷺ qedexe kiriye ku ew bên nimêjkirin." Îbn Ebbas got: "Ez û Umer me xelk ji ber nimêjkirina wan didan." Kuraib got: "Ez çûm ba wê û peyama wan gihandê. Wê got: 'Here ba Ummu Seleme.' Min bersiva wê ji wan re got û wan ez wekî carê şandim ba Ummu Selemeyê. Ummu Seleme got: 'Min bihîst ku Pêxember ﷺ van her du rekêtan qedexe dike. Carekê Pêxember ﷺ nimêja ekrê kir û paşê hat ba min. Di wê demê de hin jinên Ensar ji eşîra Benû Heram li cem min bûn. Paşê wî ew her du rekêt nimêj kirin. Min xizmetkarê xwe şand ba wî û got: 'Li kêleka wî bisekine û bêje: Ummu Seleme dibêje: Ey Resûlê Allah! Ma min nebihîst ku te ev her du rekêt qedexe kirine, lê ez dibînim ku tu wan dinimêjî?' Heke ew bi destê xwe îşaret bike, paşve vekişe.' Xizmetkarê wiha kir, Pêxember ﷺ bi destê xwe îşaret kir û ew paşve vekişiya. Gava Pêxember ﷺ ji nimêjê farix bû, got: 'Ey keça Ebû Umeyye! Te li ser van her du rekêtên piştî ekrê pirsî. Rastî ev e ku hin kes ji eşîra Ebdulqeys hatin ba min da ku bibin Misilman û wan ew qas mijûl kirim ku min nikaribû wan du rekêtên piştî nimêja nîvro binimêjim. Loma ev her du rekêt qeza û telafiya wan in.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ piştî asrê du rek'et nimêj kir da sunneta wenda ya piştî zuhrê qezayê bike.
Mirovên eşîra Abdul Qais hatin cem Pêxember ﷺ da ku Îslamê qebûl bikin. Mêvanîya wan wî mijûl kir, ji ber vê yekê wî du rek'etên piştî zuhrê di wextê xwe de nekirin; paşê ew piştî asrê qezayê kirin.
Yekeya nimêjê ye ku, di nav tiştên din de, rawestan, rûkuʿ û secde dihewîne.
Piştî derbasbûna wextê asayî, nimêjê paşê kirin.
Komek jinên ji eşîreyekî Ensaran, niştecihên Medîneyê yên ku piştgirîya Pêxember ﷺ kirin.
Zanyar ji vê derdixin ku Pêxember ﷺ du rek'etên sunnetê yên piştî zuhrê qezayê kirin, dema ku pêşwaziyek girîng rê li ber wî girtibû ku wan bike. Rivayetê rave dike ku çima wî di wê bûyerê de piştî asrê nimêj kir; ev ne fermaneke giştî ye ji bo kirina nimêjên dilxwaz piştî asrê. Mezhebên fiqhê îstîsnayan û qezakirina sunnetên sabît ên wenda nîqaş dikin, bi berçavgirtina delîlên din; di sepanên hiqûqî yên hûrgulî de jî cihêdîtin hene.
- Cudahiyê di navbera sunneteke sabît a di wextê xwe yê asayî de û qezakirina wê ji ber sedemeke taybet de fêr bibe.
- Dema gotin û kirin bi xuya dijber xuya dibin, berî ku biryarê bidî ravekirinê bixwaze.
- Ji bo erkên girîng cih veke, lê paşê vegere ser îbadeta wenda, heke ravekirin û rêzik destûr bidin.
Ev rivayeta sahih jî li ser delegasyona Abdul Qais e û dibe alîkar ku konteksta dîrokî ya hatina wan were famkirin.
Sahih al-Bukhari · #4369 (Sahih)Ev rivayeta sahih hatin û hînkirina delegasyona Abdul Qais vedibêje; di vê hadîsê de ev wek sedema bûyerê tê gotin.
Sahih al-Bukhari · #4371 (Sahih)Ev rivayeta sahih bi vegotinên li ser delegasyona Abdul Qais di heman beşa Al-Maghaazi de girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.