Sahih al-Bukhari, hedîsa 4568
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Alqama ibn Waqqas
- 1Ibrahim ibn Musaji al‑Bukhari re vegotإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى
- 2Hishamهِشَامٌ
- 3Ibn Jurayjابْنَ جُرَيْجٍ
- 4Ibn Abu Mulaykaابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ
- 5Alqama ibn Waqqasعَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ مَرْوَانَ قَالَ لِبَوَّابِهِ اذْهَبْ يَا رَافِعُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْ لَئِنْ كَانَ كُلُّ امْرِئٍ فَرِحَ بِمَا أُوتِيَ، وَأَحَبَّ أَنْ يُحْمَدَ بِمَا لَمْ يَفْعَلْ، مُعَذَّبًا، لَنُعَذَّبَنَّ أَجْمَعُونَ. فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَمَا لَكُمْ وَلِهَذِهِ إِنَّمَا دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَهُودَ فَسَأَلَهُمْ عَنْ شَىْءٍ، فَكَتَمُوهُ إِيَّاهُ، وَأَخْبَرُوهُ بِغَيْرِهِ، فَأَرَوْهُ أَنْ قَدِ اسْتَحْمَدُوا إِلَيْهِ بِمَا أَخْبَرُوهُ عَنْهُ فِيمَا سَأَلَهُمْ، وَفَرِحُوا بِمَا أُوتُوا مِنْ كِتْمَانِهِمْ، ثُمَّ قَرَأَ ابْنُ عَبَّاسٍ {وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ} كَذَلِكَ حَتَّى قَوْلِهِ {يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا}. تَابَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ. حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ مَرْوَانَ بِهَذَا.
Elqeme bin Weqqas ragihand: Merwan ji dergevanê xwe re got:
"Ey Rafi! Here cem Îbn Ebbas û jê re bêje: 'Eger her kesê ku bi tiştê ku aniye şa bibe û hez bike ku bi tiştê ku nekiriye were pesnandin, dê were ezabkirin, em ê hemû bên ezabkirin!'" Îbn Ebbas got: "Ev yek bi we re çi ye? Pêxember ﷺ cihûyan gazî kir û li ser tiştekî pirsî, wan rastî veşart û tiştekî din jê re gotin. Wan nîşan da ku ew ji ber bersiva ku dane hêjayî pesnê ne û bi veşartina rastiyê şa bûn." Paşê Îbn Ebbas ev ayet xwend: "{Gava ku Xwedê ji yên ku Kitêb hatibû dayîn soz girt...}" heta gotina Wî: "{Bi tiştê ku anîne şa dibin û hez dikin ku bi tiştê ku nekirine werin pesnandin}" (3:187-188). Ebdurrezzaq riwayeta Îbn Cureyc teyîd kiriye. Îbn Muqatil ragihand: Heccac ji Îbn Cureyc, ew jî ji Îbn Ebî Muleyke, û Humeyd bin Ebdurrahman bin Ewf jî ji Merwan heman hadisê ragihandiye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ibn Abbas diyar dike ku ayeta 3:188 behsa veşartina rastiyê û xwestina pesindanê dike.
Mervan ji Ibn Abbas pirsî ka divê ayeta 3:188 çawa were fêmkirin. Ibn Abbas ayetan bi kesên Ehlê Kitêbê ve girêda ku rastiyê veşartin, bersiveke din dan û dixwestin ji ber vê yekê werin pesindan.
Sozeke girêdayî ku Allah ji kesên ku Kitêb hatine dayîn xwest.
Veşartina agahiyê dema ku mirov dizane rastiya rast çi ye.
Xwedîkirina merîfetê ji bo karek an bersivekê ku bi rastiyê re li hev nayê.
Ibn Abbas diyar dike ku ayet her kêfxweşiya ji ni‘metên wergirtî re şermezar nakin. Hişyariyê li ser veşartina rastiyê û di heman demê de xwestina pesindanê ji bo bersiveke xapînok e. Şîrovekarên klasîk ji vê yekê girîngiya rastgoî û niyeta samîmî derdixin; rîwayet ji bo çar mezhebên fiqhê rêgezeke cuda destnîşan nake.
- Dema ji te pirs tê kirin, bi rastî bêje tu çi dizanî û eşkere bike dema ku tiştek nizaniyî.
- Ji bo karek ku nekiriye an bersivek ku rastiyê veşêre, pesindanê nexwaze.
- Ji ni‘metên wergirtî kêfxweş be, lê binêre ka nirxandina wan ne bi bihaya samîmiyê ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.