Sahih al-Bukhari, hedîsa 4567
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Sa'id ibn Abu Maryamji al‑Bukhari re vegotسَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ
- 2Muhammad ibn Ja'farمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ
- 3Zayd ibn Aslamزَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ
- 4Ata ibn Yasarعَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ
- 5Abu Sa'id al‑Khudriأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رِجَالاً مِنَ الْمُنَافِقِينَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْغَزْوِ تَخَلَّفُوا عَنْهُ، وَفَرِحُوا بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اعْتَذَرُوا إِلَيْهِ وَحَلَفُوا، وَأَحَبُّوا أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا، فَنَزَلَتْ {لاَ يَحْسِبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ} الآيَةَ.
Ebû Seîd el-Xudrî (razîyallahu anh) wiha rivayet kiriye: Di dema Resûlullah ﷺ de, hinek mêrên ji munaqikan gava ku Resûlullah ﷺ derdiket seferê, li paş dimanan û ji rûniştina xwe ya li mala xwe ya li dû Resûlullah ﷺ kêfxweş dibûn. Gava ku Resûlullah ﷺ vedigeriya, ew bahane derewîn dianîn û sond dixwarin; her wiha dixwestin ku bi tiştên nekirine werin pesindayîn. Hingê ev ayet nazil bû: {Ew ên ku bi kiriyarên xwe şa dibin...}
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Munafiq li malên xwe man û ji bo karên ku nekiribûn pesn dixwestin.
Abu Sa'id al-Khudri radigihîne ku hin munafiq di dema seferên leşkerî de li malên xwe man û piştî vegerê xwe hincet kirin û sond xwarin. Rîwayet vê yekê bi nuzûla ayeta ku bi van gotinan dest pê dike ve girêdide: «Ne fikirin ku ew kesên ku kêfxweş dibin…» (Qur'an 3:188).
Kesên ku ji derve bawerî nîşan didan, lê di hundirê xwe de dilpak nebûn.
Derketineke leşkerî ya di bin fermandariya Pêxember ﷺ de.
Xwestina pesnê ji bo hewl an kirinên ku mirov bixwe nekiriye.
Şirovekarên klasîk vê rîwayetê bi Qur'an 3:188 ve girêdidin û tekez dikin ku bi qestî dûrketina ji erkê, hincetên derewîn û xwestina pesnê bêbingeh nîşanên nifaqê ne. Ayet herwiha li dijî xwe-memnûnî û xwestina pesnê ji bo karên ku kesek nekiriye hişyarî dide. Zanyar di vê yekê de di navbera xapandina bi qestî û xeletiyekê ku bê niyeta xapandin tê kirin de cudahî dikin.
- Wê tiştê ku soz daye pêk bîne û bi rastî bêje kengî nikare erkekê bi cih bîne.
- Xwe xwediyê serkeftinên ku kesên din bi dest xistine nîşan nede.
- Niyeta xwe kontrol bike: li pejirandinê nekeve, eger ew bi bihayê rastgoî û hewla dilpak be.
Ev rîwayet pirsê Marwan ji Ibn Abbas re derbarê kesên ku ji bo tiştê ku nekirine pesn dixwazin vedibêje û bi vî awayî şiroveya Qur'an 3:188 berfireh dike.
Sahih al-Bukhari · #4569 (Sahih)Ev rîwayeta Ibn Abbas jî behsa wan kesan dike ku hişyariya Qur'an 3:188 li ser wan e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.