Sahih al-Bukhari, hedîsa 4589
Zayd ibn Thabit rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Zayd ibn Thabit hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِت ٍ ـ رضى الله عنه ـ {فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ} رَجَعَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ أُحُدٍ، وَكَانَ النَّاسُ فِيهِمْ فِرْقَتَيْنِ فَرِيقٌ يَقُولُ اقْتُلْهُمْ. وَفَرِيقٌ يَقُولُ لاَ فَنَزَلَتْ {فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ} وَقَالَ " إِنَّهَا طَيْبَةُ تَنْفِي الْخَبَثَ كَمَا تَنْفِي النَّارُ خَبَثَ الْفِضَّةِ ".
Mihemed kurê Beşşar ji min re vegot: Gundir û Ebdurehman gotin: Şu'be ji me re vegot: Ji Edî, ew jî ji Ebdullah kurê Yezîd, ew jî ji Zeîd kurê Sabit (razî be Allah jê) ku got: Di derbarê ayeta {
"Çi bûye we di mijara munaqikan de bûne du kom?"} de: Komek ji hevalên Pêxember ﷺ ji şerê Uhudê vegeriyan, û xelk di derheqê wan de bûn du kom; komek digot: "Wan bikujin!" û koma din digot: "Na." Hingê ev ayet nazil bû: {"Çi bûye we di mijara munaqikan de bûne du kom?"}. Û Pêxember ﷺ ferman kir: "Bêguman ev (Medîne) Tayyibe ye; çawa ku agir qirêjiya zîvê derdixe, ev jî xerabiyê derdixe."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Medîne civaka xwe paqij dike û rastiya nifaqê eşkere dike.
Piştî ku hin sahabî ji Uhudê vegeriyan, di nav misilmanan de li ser awayê muameleya bi wan re nakokî çêbû. Sureya en-Nîsa 4:88 di derbarê vê mijarê de hat xwarê.
Yek ji navên Medîneyê ye; ev peyv nîşana başî û paqijiyê ye.
Madeyên nexwestî yên ku dema zîv tê germkirin ji wê têne veqetandin.
Kesên ku li derve bawerî nîşan didin, lê di hundirê xwe de bêbaweriyê vedişêrin.
Zanyar gotina li ser Taybahê bi bandora paqijker a taybet ve girêdidin ku Allah daye Medîneyê. Berawirdkirina wê bi agirê ku qirêjiyan ji zîvê vediqetîne, tekez dike ku bajar xerabiyê eşkere dike û ji holê radike. Wateya ayeta 4:88 jî hîn dike ku dema bi sûcdariyên giran re rû bi rû dibin, divê mirov ne xwe bispêre dadbariya xwe an hestên alîgiriyê, lê divê rêberiya wehiyê bigire. Fiqhzan ji vê yekê destûrek giştî dernexistine ku bê delîl mirov wekî munafiq bên binavkirin an bên cezakirin.
- Ji bo sûcdarkirina mirovan zû nekeve; dadbarîyên giran li ser zanîna pêbawer û rêgezên dadperwer ava bike.
- Di nakokiyan de li Kur'anê û Suneta sahîh rêberiyê bigere, ne li perçekirina alîgiriyê.
- Bi rastgoziyê tevbigere û tevgerên zirardar bi baldarî binav bike, da ku te paqijiya civakê biparêzî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.