Sahih al-Bukhari, hedîsa 4650
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Ibn Umar
- 1Al‑Hasan ibn Abd al‑Azizji al‑Bukhari re vegotالْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ
- 2Abdullah ibn Yahyaعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى
- 3Haywaحَيْوَةُ
- 4Bakr ibn Amrبَكْرِ بْنِ عَمْرٍو
- 5Bukayrبُكَيْرٍ
- 6Nafi'نَافِعٍ
- 7Ibn Umarابْنِ عُمَرَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَجُلاً، جَاءَهُ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَلاَ تَسْمَعُ مَا ذَكَرَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ {وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا} إِلَى آخِرِ الآيَةِ، فَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ لاَ تُقَاتِلَ كَمَا ذَكَرَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ. فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي أَغْتَرُّ بِهَذِهِ الآيَةِ وَلاَ أُقَاتِلُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَغْتَرَّ بِهَذِهِ الآيَةِ الَّتِي يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى {وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا} إِلَى آخِرِهَا. قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ}. قَالَ ابْنُ عُمَرَ قَدْ فَعَلْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ كَانَ الإِسْلاَمُ قَلِيلاً، فَكَانَ الرَّجُلُ يُفْتَنُ فِي دِينِهِ، إِمَّا يَقْتُلُوهُ وَإِمَّا يُوثِقُوهُ، حَتَّى كَثُرَ الإِسْلاَمُ، فَلَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ، فَلَمَّا رَأَى أَنَّهُ لاَ يُوَافِقُهُ فِيمَا يُرِيدُ قَالَ فَمَا قَوْلُكَ فِي عَلِيٍّ وَعُثْمَانَ. قَالَ ابْنُ عُمَرَ مَا قَوْلِي فِي عَلِيٍّ وَعُثْمَانَ أَمَّا عُثْمَانُ فَكَانَ اللَّهُ قَدْ عَفَا عَنْهُ، فَكَرِهْتُمْ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُ، وَأَمَّا عَلِيٌّ فَابْنُ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَخَتَنُهُ. وَأَشَارَ بِيَدِهِ وَهَذِهِ ابْنَتُهُ أَوْ بِنْتُهُ حَيْثُ تَرَوْنَ.
Îbn Umer (razîyallahu anhuma) ragihand: Mêrekî hat cem wî û got:
"Ey Ebû Ebdurrahman! Ma tu nabihê ku Xwedê di pirtûka xwe de çi gotiye: 'Û eger du komên ji bawermendan li hev bikevin şer...' (49:9)? Çi rê li ber te digire ku tu wekî ku Xwedê di pirtûka xwe de ferman kiriye şer nekî?" Îbn Umer got: "Ey lawê birayê min! Ez pê razî me ku ji ber vê ayetê ez neyêm şer kirin û bêne sûcdarkirin, ji wê yekê çêtir e ku ez ji ber ayeteke din a ku Xwedê Teala dibêje: 'Û kî bawermendekî bi qestî bikuje...' (4:93) bême sûcdarkirin." Wî mêrî got: "Lê Xwedê dibêje: 'Bi wan re şer bikin heta ku fîtne nemîne.'" Îbn Umer got: "Me ev tişt di dema Resûlullah ﷺ de kir dema ku Îslam kêm bû; mirov ji ber dînê xwe dihat ceribandin, yan dihat kuştin yan jî dihat zincîrkirin. Lê piştî ku Îslam zêde bû, êdî fîtne nema." Dema ku wî mêrî dît ku Îbn Umer li gorî daxwaza wî tevnagere, got: "Nerîna te li ser Elî û Usman çi ye?" Îbn Umer bersiv da: "Ez ê li ser Elî û Usman çi bibêjim? Li ser Usman, Xwedê ew efû kiriye lê we nexwest ku ew were efûkirin. Û li ser Elî, ew kurxalê Resûlullah ﷺ û zavayê wî ye." Paşê bi destê xwe îşaret kir û got: "Û ev jî mala keça wî ye ku hûn dibînin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ibn Omer di şerê navxweyî de hişyar tevgeriya da ku bawermendek nekuje.
Di vê çarçoveyê de, zilm û zexta ku mirov dike hedef da ku dev ji baweriya xwe berdin.
Şerê çekdarî di navbera komên di civaka misilman de.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku nivîsên derbarê şerkirina li dijî neheqiyê de divê di çarçoveyê xwe û di têkiliya wan bi nivîsên din re bêne famkirin, ne ku ji hişyariyên li dijî kuştina bawermendan bêne veqetandin. Ibn Omer biryar da ku xwe neke nav şerekî ku tê de metirsiya kuştina neheq a misilmanekî dibînî. Mezhebên hiqûqî yên sunnî jî parastina jiyanê, pêşîgirtina li fitneyê û vegerandina alîyên şerkar bo aşitiyê girîng dibînin; ev vegotin ne bangewaziyeke giştî ye ku mirov li hember her neheqiyê bêçalak bimîne.
- Ayetên derbarê şerê de bi nivîsên ku jiyana bawermendan diparêzin re bixwîne.
- Bi lez xwe neke nav pevçûnekê; pêşî agahiyên pêbawer û aşitiyeke bi rêya aştiyê bigere.
- Derbarê cudahiyên ramanê yên li ser Sahabeyan de bi rêz û bê tawanbarî biaxive.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.