Sahih al-Bukhari, hedîsa 4648
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ ـ هُوَ ابْنُ كُرْدِيدٍ صَاحِبُ الزِّيَادِيِّ ـ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَبُو جَهْلٍ {اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ} فَنَزَلَتْ {وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ * وَمَا لَهُمْ أَنْ لاَ يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ} الآيَةَ.
Enes bin Malik (razîyallahu anh) wiha rivayet kir: Ebû Cehl got:
"Ya Ellah! Heke ev (Qur'an) bi rastî ji aliyê te ve heq be, wê demê ji ezman keviran li ser me bibarîne an jî ezabeke bi êş bide me." Li ser vê yekê ev ayet nazil bû: "{Lêbelê Ellah heta tu di nav wan de bî, dê ezabê nede wan; û heta ew daxwaza efûyê bikin jî Ellah dê ezabê nede wan. * Çima Ellah ezabê nede wan, halê ku ew (xelkê) ji Mescida Heram vediqetînin?}"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Lêborîna Allahê mirovan ji ceza diparast, heta ku ew lêborîn dixwestin.
Ebu Cehl ji Allah re dijwarî kir ku heke peyama Qur'anê rast be, cezayek bişîne. Paşê ayetên 8:33–34 ên sûreya Al-Anfal hatin xwarê; tê de tê gotin ku hebûna Pêxember ﷺ û xwestina lêborînê parastinê li hember ceza bûn.
Ji Allah lêborîn xwestin û poşman bûn.
Mizgefta Pîroz a li Mekkeyê.
Şirovekirina wateya Qur'anê.
Şirovekarên klasîk vê ayetê bi rehmeta Allah ve girêdidin: hebûna Pêxember ﷺ ji bo hevdemên wî parastinek li hember cezaya hatî ragihandin bû, û xwestina lêborînê jî sedemek ji bo parastinê ye. Ayeta paşîn eşkere dike ku ev ne destûrek ji bo dijberên Mekkeyê bû, yên ku mirovan ji Mizgefta Pîroz dûr dixistin. Çar mezhebên fiqhê vê yekê wek teşwîqek ji bo tovbûna dilpak û îstîxfarê dibînin, ne wek fermaneke hiqûqî ya cuda ku tenê ji vê rivayetê tê derxistin.
- Her dem ji Allah lêborîn bixwaze û dema xeletiyekê dikî, bi dilpakî jê re tobe bike.
- Li hember rastiyên baweriyê bi nermî û lêkolînê bersiv bide, ne bi gotinên dijwar û dijber.
- Bi tevgera xwe rê li ber kesên din negire ku biçin mizgeftan an jî Allah perest bikin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.