Sahih al-Bukhari, hedîsa 4671
Umar ibn al-Khattab rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umar ibn al-Khattab hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ،. وَقَالَ غَيْرُهُ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا مَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ دُعِيَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَبْتُ إِلَيْهِ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَتُصَلِّي عَلَى ابْنِ أُبَىٍّ وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا قَالَ أُعَدِّدُ عَلَيْهِ قَوْلَهُ، فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ ". فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ " إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ، لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ يُغْفَرْ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا ". قَالَ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَمْكُثْ إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتِ الآيَتَانِ مِنْ بَرَاءَةَ {وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا} إِلَى قَوْلِهِ {وَهُمْ فَاسِقُونَ} قَالَ فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ جُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ.
Yehya kurê Bukeyr ji me re ragihand; Leys ji me re ragihand, ji Uqeyle; û kesekî din got: Leys ji min re ragihand, Uqeyle ji min re ragihand, ji Îbn Şîhab. Wî got: Ubeydullah kurê Ebdillah ji min re agahdar kir, ji Îbn Ebbas, ji Umer kurê Xettab (razî be Allah jê) ku wî got: Dema Ebdullah kurê Ubey kurê Selûl mir, Resûlullah ﷺ hate vexwendin da ku li ser wî nimêja cenazeyê bike. Gava Resûlullah ﷺ ji bo nimêjê rabû, ez bazdam ber bi wî ve û gotim:
"Ey Resûlullah! Ma tu li ser kurê Ubey nimêjê dikî, hal ew ku wî di filan rojê de wiha û wiha gotibû?" Min gotinên wî didan ser hev. Resûlullah ﷺ bişirî û got: "Ji min dûr bisekine, ey Umer!" Lê gava min zêde pê re axivî, wî got: "Bêguman ji min re hat hilbijartin û min hilbijart; heke min bizaniba ku heke ez ji heftê caran zêdetir lêborînê bixwazim ew ê were bexşandin, min dê ji wê jî zêdetir bikira." Paşê Resûlullah ﷺ li ser wî nimêja cenazeyê kir û vegeriya, lê tenê demeke kêm derbas bû heta ku du ayetên ji Sûreyê Berae nazil bûn: {Tu qet li ser yekî ji wan ê ku bimire nimêjê neke...} heta gotina Wî: {...û ew fasîq in}. Piştî wê, ez ecêb mam ji wêrekîya xwe ya li hember Resûlullah ﷺ, û Allah û Resûlê Wî çêtir dizanin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ ji bo Ibn Ubayy dua kir heta ku Allah sînorêkî eşkere eşkere kir.
Dema Abdullah ibn Ubayy ibn Salul mir, Pêxember ﷺ ji bo wî lêborîn xwest û nimêja cenazeyê kir. Paşê ayetên ji sûreta at-Tawba hatin xwarê ku nimêja cenazeyê li ser munafiqên mirî qedexe dikin (9:84).
Nimêja ku misilman ji bo kesekî mirî dikin.
Kesek ku di derve de baweriyê nîşan dide, lê di hundirê xwe de wê red dike.
Ev gotin li vir nîşan dide ku heta daxwazkirina dubare ya lêborînê jî tiştekî naguhêre.
Şîrovekarên klasîk vê bûyerê bi Quranê 9:80 û 9:84 re girêdidin: di destpêkê de Pêxember ﷺ mafê hilbijartinê hebû, lê wehya paşê qedexeyeke eşkere li ser nimêja cenazeyê ji bo kesê ku wek munafiq miribû danî. Bi vî awayî, sehabeyan fêr bûn ku dema wehya Allah rêgezekê destnîşan dike, nirxandina kesane divê paşve bikişîne. Bûyer herwiha tekez dike ku dilovanî nayê wateya derbasbûna sînorekî xwedayî yê ku paşê hatiye danîn.
- Dîtina xwe li gorî wehya eşkere binirxîne û dema tu rêgezekê fêr dibî, tevgera xwe li gorî wê biguherîne.
- Bi rêz tevî kesên xwedî desthilatdarî biaxive, tewî dema ku dixwazî hişyariyeke dilsoz bidî.
- Bila dilovanî te teşwîq bike ku bi başî reftarî li gel kesên din bikî, bêyî ku sînorên eşkere yên olî derbas bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.