Sahih al-Bukhari, hedîsa 4732
Khabbab ibn al-Aratt rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Khabbab ibn al-Aratt hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ سَمِعْتُ خَبَّابًا، قَالَ جِئْتُ الْعَاصِيَ بْنَ وَائِلٍ السَّهْمِيَّ أَتَقَاضَاهُ حَقًّا لِي عِنْدَهُ، فَقَالَ لاَ أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ فَقُلْتُ لاَ حَتَّى تَمُوتَ ثُمَّ تُبْعَثَ. قَالَ وَإِنِّي لَمَيِّتٌ ثُمَّ مَبْعُوثٌ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ إِنَّ لِي هُنَاكَ مَالاً وَوَلَدًا فَأَقْضِيكَهُ، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا} رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَشُعْبَةُ وَحَفْصٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنِ الأَعْمَشِ.
Humejdî ji me re gotiye: Sufyan ji me re gotiye, ji E'meş, ji Ebû Duha, ji Mesrûq, wî gotiye: Min ji Xebbab bihîst, wî got: Ez çûm cem Asî kurê Wa'il ê Sehmî da ku deynê xwe yê li ser wî bixwazim. Wî got:
"Ez ê nedim te heya tu Muhemmed înkar nekî." Min got: "Na, ez ê wê demê înkar nekim gava tu bimrî û paşê werî vejandin." Wî got: "Gelo ez ê bimrim û paşê werim vejandin?" Min got: "Erê." Wî got: "Bêguman li wir mal û zarokên min hene, loma ez ê deynê te bidim te." Vêca ev ayet nazil bû: {Te ew kes dît ku ayetên Me înkar kirin û got: 'Bêguman dê mal û zarok bidin min?'} (Meryem: 77). Sewrî, Şu'be, Hefs, Ebû Muawiye û Wekî' jî ji E'meş vê yekê riwayet kirine.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Khabbab berxwe da ku deyndarê wî baweriyê tinaz dikir.
Khabbab ibn al-Aratt çû cem al-'Asi ibn Wa'il da ku deynê xwe bixwaze. Wî red kir ku dravê deynê bide, heya ku Khabbab dev ji Muhammed ﷺ bernede; her wiha îdia kir ku piştî vejînê dê xwedî mal û zarok be. Rîwayet vê bûyerê bi Maryam 19:77 ve girêdide.
Piştî mirinê dîsa hatî zindîkirin da ku li ber Allahê xwe bisekine.
Nîşan û wehyên Allah, di nav wan de ayetên Quranê jî hene.
Daxwaza vegerandina tiştekî ku li gorî peymanê mafê te ye.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Kathir, vê ayetê bi îdiaya serbilind a al-'Asi ibn Wa'il ve girêdidin ku dê di Axiretê de xwedî dewlemendî û zarok be. Ev beş vejînê piştrast dike û ramana ku serkeftina dinyayê nîşana razîbûna Xwedê an garantiyek ji bo Axiretê ye red dike. Faqîhan ji vê yekê destûrê dernaxînin ku mirov deynan nade an kesekî teşwîqî kufrê bike: mafê ku divê bê dayîn her dem divê bê dayîn, û Khabbab tevî zextê li ser baweriya xwe ma.
- Dema kesek dayîn, berjewendî an pejirandinê bi devjêberdana baweriya te ve girêdide, li ser baweriya xwe bisekine.
- Deynên xwe bide û tu carî hewcedariya kesekî ji bo zextkirina baweriyên wî bi kar neîne.
- Nehêle mal û pile nirxandina te diyar bikin: baweriya bi vejînê berpirsiyariyê li hember Allahê re tîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.