Sahih al-Bukhari, hedîsa 475
Abdullah ibn Zayd rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Zayd hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُسْتَلْقِيًا فِي الْمَسْجِدِ، وَاضِعًا إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الأُخْرَى. وَعَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَ كَانَ عُمَرُ وَعُثْمَانُ يَفْعَلاَنِ ذَلِكَ.
Ebdullah kurê Mesleme ji me re vegot: Ew ji Malik, ji Îbn Şîhab, ji Ebbad kurê Temîm, ji mamê wî ragihand ku got:
"Min Resûlullah ﷺ di mizgeftê de dît ku li ser pişta xwe dirêj bûbû û lingekî xwe danîbû ser lingê din." Her wiha ji Îbn Şîhab, ji Seîd kurê Museyyeb hatiye ragihandin ku got: "Omer û Usman jî wiha dikirin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di mizgeftê de rihet dibû û yek lingê xwe datanî ser ya din.
Rihetkirinê di rewşa li ser pişta xwe de razayî.
Rewşa ku tê de lingek li ser lingê din radiweste.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku rihetbûna di mizgeftê de destûrdar e û ev rewş jî destûrdar e. Rivayet adeteke destûrdar vedibêje, ne erkekê; divê mirov li tevgera guncaw û şertan, wek ihtîmala ku cil tiştekî eşkere bike, baldar be.
- Di mizgeftê de wisa rihet bibin ku kesên din aciz nebin û cihê nimêjê vala bimîne.
- Adeteke Pêxemberî ya ku hatiye vegotin wek tevgera destûrdar bibînin, ne bixweber wek erk.
- Di her rewşa rihetbûnê de li bergên guncaw û hurmeta mizgeftê baldar bin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.