Sahih al-Bukhari, hedîsa 4753
Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ اسْتَأْذَنَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَبْلَ مَوْتِهَا عَلَى عَائِشَةَ، وَهْىَ مَغْلُوبَةٌ قَالَتْ أَخْشَى أَنْ يُثْنِيَ عَلَىَّ. فَقِيلَ ابْنُ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمِنْ وُجُوهِ الْمُسْلِمِينَ. قَالَتِ ائْذَنُوا لَهُ. فَقَالَ كَيْفَ تَجِدِينَكِ قَالَتْ بِخَيْرٍ إِنِ اتَّقَيْتُ. قَالَ فَأَنْتِ بِخَيْرٍ ـ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ـ زَوْجَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَنْكِحْ بِكْرًا غَيْرَكِ، وَنَزَلَ عُذْرُكِ مِنَ السَّمَاءِ. وَدَخَلَ ابْنُ الزُّبَيْرِ خِلاَفَهُ فَقَالَتْ دَخَلَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَثْنَى عَلَىَّ وَوَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ نِسْيًا مَنْسِيًّا.
Îbn Ebû Muleyke ragihand: Beriya mirina Aîşeyê, dema ku ew di rewşeke dijwar de bû, Îbn Ebbas ji bo serdanê destûr xwest. Wê got:
"Ez ditirsim ku ew ê min zêde pesnê min bide." Hingê jê re hat gotin: "Ew kurxalê Resûlullah ﷺ e û ji rûspiyên Misilmanan e." Wê got: "Destûrê bidin wî." Dema ket hundir, pirsî: "Tu xwe çawa dibînî?" Wê bersiv da: "Eger ez teqwadar bim, ez baş im." Îbn Ebbas got: "Bi xwestina Allah, tu baş î; tu hevjîna Resûlullah ﷺ î, wî ji bilî te bi tu keçikeke bakîre re zewac nekiriye û ayetên pakbûna te ji ezman daketine." Piştî wî Îbn Zubeyr ket hundir û Aîşe jê re got: "Îbn Ebbas hat û min gelek pesnê min da, lê min dixwest ku ez bibama tiştekî jibîrkirî û nedîtî."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
A’îşe nîşanî nermî û tevgera xwe bi xwedîtirsiya ji Allah ve girêdide.
Di dema nexweşiya wê ya dawîn de di rewşeke giran de.
Îşaretek e bo ayetên Qur’anê ku A’îşe ji îdiaya li dijî wê paqij dikin.
Gotineke ji bo kesekî ku dixwaze bêyî ku were dîtin an jî were behskirin bimîne.
Zanyar di bersiva A’îşeyê de mînakek ji nermî û hişyariya li hember Allah dibînin: rûmet û pozîsyona wê ew bêhiş nekir ku xwedîtirsiya ji Allah paşguh bike. Ibn Abbas ew teselî da û destnîşan kir ku wê xwedî çi xêr û pesnên naskirî ye, di nav wan de zewaca wê bi Pêxember ﷺ re û wahya ku pakbûna wê piştrast kir. Riwayet herwiha hîn dike ku pesnê dilsoz dikare guncaw be, lê bawermend divê tenê ji ber wê xwe ewle nebîne.
- Rewşa xwe ya baş bi xwedîtirsiya ji Allah û xwehesibandinê ve girêde, ne tenê bi pesnên kesên din.
- Ji bo teselîkirina kesekî pesnê dilsoz bide, lê zêde neke û li ser rastiyên naskirî bimîne.
- Pesnan bi nermî qebûl bike û ji Allah pêwendî û sebat bixwaze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.