Sahih al-Bukhari, hedîsa 4821
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mas'ud hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنَّمَا كَانَ هَذَا لأَنَّ قُرَيْشًا لَمَّا اسْتَعْصَوْا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم دَعَا عَلَيْهِمْ بِسِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ، فَأَصَابَهُمْ قَحْطٌ وَجَهْدٌ حَتَّى أَكَلُوا الْعِظَامَ، فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرَى مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا كَهَيْئَةِ الدُّخَانِ مِنَ الْجَهْدِ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ * يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ} قَالَ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ اللَّهَ لِمُضَرَ، فَإِنَّهَا قَدْ هَلَكَتْ. قَالَ " لِمُضَرَ إِنَّكَ لَجَرِيءٌ ". فَاسْتَسْقَى فَسُقُوا. فَنَزَلَتْ {إِنَّكُمْ عَائِدُونَ} فَلَمَّا أَصَابَتْهُمُ الرَّفَاهِيَةُ عَادُوا إِلَى حَالِهِمْ حِينَ أَصَابَتْهُمُ الرَّفَاهِيَةُ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ} قَالَ يَعْنِي يَوْمَ بَدْرٍ.
Ebdullah got: Ev bûyer ji ber wê yekê bû ku dema Qureyşî guh nedan Pêxember ﷺ, wî ji Allah xwest ku salên hişkatiyê yên wekî salên Yûsif li wan bike. Lewma ew rastî hişkatî û tengasiyeke mezin hatin heta ku dest bi xwarina hestiyan kirin. Mirov li ezman dinêrî û ji ber westandina zêde, tiştekî wekî dûmanê di navbera xwe û ezman de didît. Hingê Allah Teala ev ayet nazil kir: 'Îdî li benda wê rojê be ku ezman dê bi dûmaneke diyar were, ew ê ser mirovan bigire; ev e azabeke bi êş.' (44:10-11) Paşê kesek hat cem Resûlê Allah ﷺ û got: 'Ey Resûlê Allah! Ji bo Mudar ji Allah baranê bixwaze, lewra ew helak bûne.' Pêxember ﷺ got: 'Ji bo Mudar? Bi rastî tu mêrxas î!' Lê dîsa jî Pêxember ﷺ dua kir û baran barî. Piştre ev ayet nazil bû: 'Bêguman hûn ê vegerin (ser kufrê).' (44:15) Dema ku refahî û rehetî gihîşt wan, ew vegeriyan halê xwe yê berê. Hingê Allah Ezze we Celle ev ayet nazil kir: 'Roja ku em ê bi girtineke mezin bigirin, bêguman em ê tolê hilînin.' (44:16) Riwî dibêje: Ev roja şerê Bedirê ye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Birçî ket serê Qureyşê û piştî baranê ew vegeriyan tevgera xwe ya berê.
Qureyş li hember Pêxember ﷺ rawestiyan. Wî ji Allah lava kir ku ew bi salên birçîbûnê bixe, wek di dema Yusuf de. Piştî lavaja wan ji bo baranê, aramî hat; dema ew vegeriyan tevgera xwe ya berê, cezaya Bedrê li pey hat.
Salên birçîbûnê yên ku di dema pêxember Yusuf de gelê wî girtin.
Di dema birçîbûna giran de, mirovên wê demê ew wek dûmanekê di navbera xwe û ezmên de dibînin.
Cezayeke bihêz; Abdullah ibn Mesud wê li vir bi Şerê Bedrê ve girê dide.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hacer, vê vegotinê wek şiroveya ayetên ji sûreya ed-Duxanê nîqaş dikin. Abdullah ibn Mesud dûmanê wek birçîbûna ku Qureyş girtibû şîrove dike, û girtina mezin jî wek Şerê Bedrê. Vegotinê nîşan dide ku hem cezaya îlahî hem jî aramî di dîrokê de çêdibin; bi tenê xwe re qaîdeyeke hiqûqî ya cuda ji bo çar mezhebên sunî destnîşan nake.
- Piştî ku aramî tê, vegere tevgera ku tê de neheqî û redkirin heye; ji xweşiyê sûdê bistîne da ku bi spasdarî û dilpakî bijî.
- Ji bo baranê û aramî ji bo mirovên di tengasiyê de dua bike, hetta heke berê dijberî kiribin jî.
- Ayetên Quranê bixwîne û bala xwe bide şiroveyên sahabeyên pêbawer, wek Abdullah ibn Mesud.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.