Sahih al-Bukhari, hedîsa 4846
Anas bin Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Ali ibn Abdullahji al‑Bukhari re vegotعَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Azhar ibn Sa'dأَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ
- 3Ibn Awnابْنُ عَوْنٍ
- 4Musa ibn Anasمُوسَى بْنُ أَنَسٍ
- 5Anas ibn Malikأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ، قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ. فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ لَهُ مَا شَأْنُكَ. فَقَالَ شَرٌّ. كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ، وَهْوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ. فَأَتَى الرَّجُلُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا ـ فَقَالَ مُوسَى ـ فَرَجَعَ إِلَيْهِ الْمَرَّةَ الآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ " اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، وَلَكِنَّكَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ".
Enes bîn Malîk (razîyallahu anh) ragihand: Pêxember ﷺ bêriya Sabît bîn Qeys kir û li wî pirsî. Mêrekî got:
"Ey Resûlê Allah! Ez ê nûçeya wî ji te re bînim." Ew çû cem Sabît û dît ku ew di mala xwe de serê xwe xwar kiriye û rûniştiye. Wî jê pirsî: "Çi bi te hatiye?" Sabît bersiv da: "Xerabî ye. Min dengê xwe bilindtirî dengê Pêxember ﷺ kiribû, lewma hemû kiryarên min vala bûne û ez ji xelkê Dozaxê me." Ew mêr vegeriya cem Pêxember ﷺ û gotina Sabît jê re vegot. (Mûsa bî Enes dibêje:) Paşê ew mêr bi mizgîniyeke mezin vegeriya cem Sabît û got: Pêxember ﷺ ferman kir: "Here cem wî û jê re bibêje: 'Tu ne ji xelkê Dozaxê yî, lê tu ji xelkê Biheştê yî.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Thabit ditirsiya ku dengê xwe bilind bike, lê mizgîniya Cennetê wergirt.
Pêxember ﷺ dît ku Thabit ibn Qays tune ye û xwest lêkolîn bikin ka ew li ku ye. Thabit ditirsiya ku bilindkirina dengê xwe ji dengê Pêxember ﷺ bilindtir bibe, kirinên wî yên baş betal kiribe.
Ji Pêxember ﷺ bilindtir axaftin; Qur’an ji bo rêzgirtina wî li dijî vê tevgerê hişyarî dide.
Tirs ku kirin xelata xwe winda bikin; Thabit vê encamê ji hişyariya Qur’anê derxist.
Peyameke kêfxweş: Pêxember ﷺ Thabit piştrast kir ku ew di nav niştecihên Cennetê de ye.
Şîrovekarên klasîk vê bûyerê bi Qur’ana 49:2 ve girêdidin; ew bawermendan hîn dike ku dengê xwe ji dengê Pêxember ﷺ bilindtir nekin. Thabit bi bêhurmetî naaxivî: tirsê wî rêz û taqwaya wî nîşan dide. Paşê Pêxember ﷺ ew aram kir û mizgîniya Cennetê pê da. Zanyar ji vê yekê herwiha derdixin ku hişyarî bê zanîn li ser kesekî taybet neyê sepandin: biryara dawî ya Allah e, û gotineke eşkere ya Pêxember ﷺ di derbarê kesekî de tê pejirandin.
- Li ser Pêxember ﷺ bi rêz biaxive û bi rêz pê re biaxive; balê bide dengê xwe.
- Hişyarîyan cidî bigire, lê li ser çarenûsa dawî ya kesekî biryareke dawî nede.
- Dema kesek xwe ji aliyekî vekişîne an eşkere xemgîn xuya bike, bi dilovanî jê bipirse ka rewşa wî çawa ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.