Sahih al-Bukhari, hedîsa 4902
Zayd ibn Arqam rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Zayd ibn Arqam hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ كَعْبٍ الْقُرَظِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ لاَ تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ. وَقَالَ أَيْضًا لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ. أَخْبَرْتُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَلاَمَنِي الأَنْصَارُ، وَحَلَفَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ مَا قَالَ ذَلِكَ، فَرَجَعْتُ إِلَى الْمَنْزِلِ فَنِمْتُ فَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ قَدْ صَدَّقَكَ ". وَنَزَلَ {هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لاَ تُنْفِقُوا} الآيَةَ. وَقَالَ ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ عَمْرٍو عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ زَيْدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Adem ji me re vegot, Şu‘be ji me re vegot, ji Hekem, wî got: Min ji Muhemmed kurê Ke‘b ê Kurezî bihîst, wî got: Min ji Zeyd kurê Erqem - Xwedê jê razî be - bihîst, wî got: Dema ku Ebdullah kurê Ubeyy got: 'Li wan kesên li gel Resûlullah ﷺ nekin xerc,' û her wiha got: 'Eger em vegerin Medîneyê...' Min ev yek ji Pêxember ﷺ re ragihand, lê Ensaran ez serzenşt kirim û Ebdullah kurê Ubeyy sond xwar ku wî ew tişt negotiye. Ez vegeriyam malê û razam. Paşê Resûlullah ﷺ bangî min kir, ez çûm cem wî û wî got: 'Bêguman Allah gotina te rast derxist.' Û ayeta {Ew in yên dibêjin: Tiştekî xerc nekin...} nazil bû. Îbn Ebî Zaide jî ji E‘meş, ji Emr, ji Îbn Ebî Leyla, ji Zeyd û ji Pêxember ﷺ ev yek vegotiye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Allah vegotina Zeyd ibn Erqam di derbarê gotinên Ibn Ubayy de.
Zeyd ibn Erqam bihîst ku Abdullah ibn Ubayy digot divê pere neyên xerc kirin ji bo yên ku li cem Şandeyê Allah ﷺ bûn. Dema Zeyd vê yekê ragihand, ew hate rexnekirin û Ibn Ubayy înkar kir ku ew gotin gotiye. Paşê Allah bi nuzûla Qur'anê 63:7 vegotina Zeyd piştrast kir.
Niștecîhên Medîneyê ku alîkariya Pêxember ﷺ û misilmanên ji Mekkeyê kirin.
Kesek ku li derve baweriyê nîşan dide, lê di hundirê xwe de bêbawerî an dijminatiyê vedişêre.
Peyamek ku Allah ji pêxemberê xwe re eşkere dike.
Zanyar vê bûyerê di şirovekirina sûreya al-Munafiqun de, bi taybetî ayeta 7, dibêjin. Ev nîşan dide ku Pêxember ﷺ bi desthilata xwe ya kesane vegotina Zeyd wek piştrastkirina Allah pêşkêş nekir: piştrastkirin bi rêya wahyê hat. Herwiha tê dîtin ku bi baldarî ragihandina tiştê ku kes bi xwe bihîstiye destûr e, lê divê ji sûcdarkirinên bê bingeha pêbawer dûr were ketin. Ev vegotin rêgezek qanûnî ya cuda ku çar mezhebên fiqhê li ser wê di vê mijarê de nakok bin, destnîşan nake.
- Bi rastî tiştê ku bi xwe bihîstî ragihîne û şahidiya xwe ya kesane ji gotegotan bi zelalî cuda bike.
- Dema kesên din te zor dikin ku vegotineke rast paşde bibî, rastgo bimîne.
- Berî ku kesekî sûcdar bikî an navûdengê wî xirab bikî, sûcdarkirinan bi baldarî kontrol bike.
Ev vegotina sahih jî vedibêje ku Zeyd ibn Erqam gotinên Abdullah ibn Ubayy bihîst û wan ji Pêxember ﷺ re ragihand.
Sahih al-Bukhari · #4901 (Sahih)Ev vegotina sahih rapora li ser hebûna Zeyd û gotinên hêrsbêj ên Ibn Ubayy piştrast dike.
Sahih al-Bukhari · #4903 (Sahih)Ev vegotina sahih jî gotinên ku Zeyd di dema seferê de bihîstin radigihîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.