Sahih al-Bukhari, hedîsa 4920
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، وَقَالَ، عَطَاءٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ صَارَتِ الأَوْثَانُ الَّتِي كَانَتْ فِي قَوْمِ نُوحٍ فِي الْعَرَبِ بَعْدُ، أَمَّا وُدٌّ كَانَتْ لِكَلْبٍ بِدَوْمَةِ الْجَنْدَلِ، وَأَمَّا سُوَاعٌ كَانَتْ لِهُذَيْلٍ، وَأَمَّا يَغُوثُ فَكَانَتْ لِمُرَادٍ ثُمَّ لِبَنِي غُطَيْفٍ بِالْجُرُفِ عِنْدَ سَبَا، وَأَمَّا يَعُوقُ فَكَانَتْ لِهَمْدَانَ، وَأَمَّا نَسْرٌ فَكَانَتْ لِحِمْيَرَ، لآلِ ذِي الْكَلاَعِ. أَسْمَاءُ رِجَالٍ صَالِحِينَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ، فَلَمَّا هَلَكُوا أَوْحَى الشَّيْطَانُ إِلَى قَوْمِهِمْ أَنِ انْصِبُوا إِلَى مَجَالِسِهِمُ الَّتِي كَانُوا يَجْلِسُونَ أَنْصَابًا، وَسَمُّوهَا بِأَسْمَائِهِمْ فَفَعَلُوا فَلَمْ تُعْبَدْ حَتَّى إِذَا هَلَكَ أُولَئِكَ وَتَنَسَّخَ الْعِلْمُ عُبِدَتْ.
Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma) wiha gotiye: Hemû pûtên ku ji aliyê qewmê Nûh ve dihatin perestin, paşê di nav Ereban de jî hatin perestin. Pûta bi navê Wudd li Dûmet el-Cendel ji aliyê eşîra Kelb ve dihat perestin; Suwa' pûta eşîra Huzeyl bû; Yeğûs pêşî ji aliyê eşîra Murad û paşê ji aliyê Benî Ğuteyf li el-Curf nêzîkî Sebayê ve dihat perestin; Ye'ûq pûta Hemdan bû û Nesr jî pûta Himyer, şaxa Zî el-Kela' bû. Ev nav aîdî çend mêrên salih ên ji qewmê Nûh bûn. Gava ew mirin, Şeytan ji qewmê wan re weswese kir û got:
"Li cihên rûniştina wan peykeran deynin û navên wan li ser wan bikin." Wan jî wisa kir, lê ev pût nehatin perestin heta ku ew nifş mir û zanîn winda bû; piştî wê demê ew hatin perestin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Rêzgirtina mirovên dilpak dikare, ji ber windabûna zanînê, bibe sedema pûtperestiyê.
Navên pûtan ku, li gorî Ibn ‘Abbas, di destpêkê de yên zilamên dilpak ên ji gelê Nūḥ bûn.
Şeytan, ku mirovan teşwîq dike ku li hember Allah serî netewînin.
Ravekirin û armanca bingehîn a nîşanên bîranînê yên yekem hate jibîrkirin.
Zanyarên klasîk destnîşan dikin ku ev vegotin pêvajoyek hêdî hêdî vedibêje: di destpêkê de nîşanên bîranînê hatin avakirin, paşê armanca wan a bingehîn ji bîr çû û di dawiyê de pûtperestî derket holê. Ew vê yekê wek hişyariyek li dijî bilindkirina mirovên bi awayekî ku dibe sedema perestina wan bi kar tînin. Vegotin herwiha hîn dike ku parastin û ragihandina zanîna olî ya rast alîkar e ku pêşî li van şaşiyên mezin were girtin.
- Armanca bingehîn a adetên olî biparêze û wan li gorî Qur’anê û Sunneta sahîh binirxîne.
- Rêzê ji mirovên dilpak bigire û nimûneya wan a baş bişopîne; taybetmendiyên xwedayî nede wan û wan neperêze.
- Zanîna olî ya pêbawer ragihîne, da ku nifşên paşerojê wateya adetên xwe ji bîr nekin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.