Sahih al-Bukhari, hedîsa 509
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Abu Ma'marji al‑Bukhari re vegotأَبُو مَعْمَرٍ
- 2Abd al‑Warithعَبْدُ الْوَارِثِ
- 3Yunusيُونُسُ
- 4Humayd ibn Hilalحُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ
- 5Abu Salihأَبِي صَالِحٍ
- 6Abu Sa'idأَبَا سَعِيدٍ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَحَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ الْعَدَوِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ السَّمَّانُ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ يُصَلِّي إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ، فَأَرَادَ شَابٌّ مِنْ بَنِي أَبِي مُعَيْطٍ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَدَفَعَ أَبُو سَعِيدٍ فِي صَدْرِهِ، فَنَظَرَ الشَّابُّ فَلَمْ يَجِدْ مَسَاغًا إِلاَّ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَعَادَ لِيَجْتَازَ فَدَفَعَهُ أَبُو سَعِيدٍ أَشَدَّ مِنَ الأُولَى، فَنَالَ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ، ثُمَّ دَخَلَ عَلَى مَرْوَانَ فَشَكَا إِلَيْهِ مَا لَقِيَ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ، وَدَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ خَلْفَهُ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ مَا لَكَ وَلاِبْنِ أَخِيكَ يَا أَبَا سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ، فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْهُ، فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ، فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ ".
Ebû Me'mer ji me re vegot: Ebdulwaris ji me re vegot: Yûnis ji me re vegot: Ji Humeyd kurê Hîlal, ji Ebû Salih, ku Ebû Se'îd got: Pêxember ﷺ got. Û Adem kurê Ebû Îyas ji me re vegot: Silêman kurê Muxîre ji me re vegot: Humeyd kurê Hîlal el-Edevî ji me re vegot: Ebû Salih es-Semman ji me re vegot: Min dît ku Ebû Se'îd el-Xudrî di rojeke Înê de li hember tiştekî ku wî ji xelkê vedişart wekî sutre nimêj dikir. Xortekî ji Benî Ebû Mu'eyt xwest ku li pêşiya wî derbas bibe, lê Ebû Se'îd bi destê xwe li sînga wî da û ew paş ve vegerand. Xort mêze kir û dît ku tu rêyek din tune ye ji bilî pêşiya wî, lewma dîsa hewl da derbas bibe, lê Ebû Se'îd carê duyemîn bi tundîtir ew paş ve vegerand. Xort çêr da Ebû Se'îd û çû cem Merwan û gilî kir. Ebû Se'îd jî li pey wî çû cem Merwan. Merwan pirsî:
"Ey Ebû Se'îd! Di navbera te û kurê birayê te de çi qewimiye?" Ebû Se'îd bersiv da: "Min ji Pêxember ﷺ bihîstiye ku digot: 'Gava yek ji we li hember tiştekî ku wî ji xelkê vedişare wekî sutre nimêj bike û kesek bixwaze li pêşiya wî derbas bibe, bila wî paş ve vegerîne. Eger ew red bike, bila bi wî re şer bike, çimkî ew şeytan e.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Cihê nimêjê bi sutreyê biparêze û bi rêzê rê nede kesên din ku li pêşiya te derbas bibin.
Tiştekî ku li pêşiya kesê nimêjê dike tê danîn û wek astengiyekê kar dike.
Di navbera kesê nimêjê dike û sutreya wî de derbas bûn.
Rîwayetê destnîşan dike ku kesê nimêjê dike dikare bi qet'î rê bigire; ev ne bangewazî ye ji bo tundûtûjiya bêkontrol.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku bikaranîna sutreyê pêşniyar e û kesê ku hewl dide li pêşiya kesê nimêjê dike derbas bibe dikare bê rawestandin. Gotina li ser şer wek berxwedaneke biqewet di nav sînorên xwekontrola pêwîst de tê şirovekirin, ne wek destûr ji bo bikaranîna tundûtûjiya zêde. Mezhebên fiqhê di derbarê hukmê sutreyê û dûrahiya rastîn a ku derbasbûn tê de makrûh e de cuda dibin.
- Heke dikarî, berî nimêjê sutreyeke guncaw datîne û nêzî wê nimêjê bike.
- Di navbera kesê nimêjê dike û sutreya wî de derbas nebe; rêyekî din hilbijêre.
- Xwe aram bigire û nehêle ku parastina nimêjê bibe sedema pevçûnê an tundûtûjiya zêde.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.