Sahih al-Bukhari, hedîsa 5391
Khalid ibn al-Walid rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Ibn Abbas
- 1Muhammad ibn Muqatil Abu al‑Hasanji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ
- 2Abdullahعَبْدُ اللَّهِ
- 3Yunusيُونُسُ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Abu Umama ibn Sahl ibn Hunayf al‑Ansariأَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ الأَنْصَارِيُّ
- 6Ibn Abbasابْنَ عَبَّاسٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ الَّذِي يُقَالُ لَهُ سَيْفُ اللَّهِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى مَيْمُونَةَ ـ وَهْىَ خَالَتُهُ وَخَالَةُ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ فَوَجَدَ عِنْدَهَا ضَبًّا مَحْنُوذًا، قَدِمَتْ بِهِ أُخْتُهَا حُفَيْدَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ مِنْ نَجْدٍ، فَقَدَّمَتِ الضَّبَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ قَلَّمَا يُقَدِّمُ يَدَهُ لِطَعَامٍ حَتَّى يُحَدَّثَ بِهِ وَيُسَمَّى لَهُ، فَأَهْوَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ إِلَى الضَّبِّ، فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ النِّسْوَةِ الْحُضُورِ أَخْبِرْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَدَّمْتُنَّ لَهُ، هُوَ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ عَنِ الضَّبِّ، فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ أَحَرَامٌ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ وَلَكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ". قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ إِلَىَّ.
Mihemed kurê Muqatil Ebû Hesen ji me re got: Ebdullah ji me re ragihand; Yûnis ji me re ragihand; ji Zührî wiha got: Ebû Umame kurê Sehl kurê Huneyf Ensarî ji min re got: Îbn Ebbas (r.e.) jê re ragihandiye ku Xalid kurê Welîd yê ku jê re Dibêjin Şûrê Allah, jê re gotiye: Ez bi Resûlê Allah ﷺ re çûm mala Meymûnê, ew xaltiya min û ya Îbn Ebbas bû. Min li cem wê zîpikokeke biryankirî dît, xwişka wê Hufeyde keça Haris ji Necdiyê anîbû. Wê zîpok pêşkêşî Resûlê Allah ﷺ kir, lê ew kêm caran destê xwe dirêjî xwarinê dikir heya ku jê re neyê ravekirin û navê wê neyê gotin. Resûlê Allah ﷺ destê xwe dirêjî zîpokê kir, jinek ji jinên amadebûyî got:
"Ji Resûlê Allah ﷺ re bibêjin we çi pêşkêşî wî kiriye! Ey Resûlê Allah! Ev zîpok e." Hingê Resûlê Allah ﷺ destê xwe ji zîpokê vekişand. Xalid kurê Welîd got: "Ey Resûlê Allah! Gelo zîpok heram e?" Wî ferman kir: "Na, lê ew li erda qewmê min tune ye, lewma ez jê direvim." Xalid got: "Min ew kişand û xwar, di heman demê de Resûlê Allah ﷺ li min dinêrî."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ xwarineke destûrî hişt, ji ber ku ew bi xwe jê hez nedikir.
Heywaneke çolê ye ku timûtim wekî kîsk an mastigur tê wergerandin; ne kîskekî asayî yê malê an baxçeyê ye.
Herêmeke li Nîvgirava Erebî ye ku xwarin ji wir dihat.
Bi erebî tê wateya „Şûrê Allah”, navê binavkirî yê Xalid ibn el-Welîd.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku ḍabb destûrî ye: Pêxember ﷺ ji ber tama xwe ya kesane ew nexwar û ew qedexe nekir. Pêdivî nîne mêvanvan xwarinekê bixwe bixwe da ku wê ji mêvanan re pêşkêş bike; herwiha bêzariya kesekî ji xwarineke taybet wê nakê haram. Zanyar herwiha dibêjin ku dema mêvan nizanin çi ji wan re tê pêşkêşkirin, baş e ku navê xwarinê bê gotin.
- Xwarinekê tenê ji ber ku tama wê an bêhna wê ji te re xweş nîne, qedexe neke.
- Dema mêvan xwarinê nas nakin, ji wan re bêje çi pêşkêş dikî.
- Vebijarkên xwarinê yên kesane yên kesekî rêz bigire, lê wan wekî qaîdeyeke olî li ser kesên din ferz neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.