Sahih al-Bukhari, hedîsa 5494
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ بَعَثَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَمِائَةِ رَاكِبٍ وَأَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ نَرْصُدُ عِيرًا لِقُرَيْشٍ فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ حَتَّى أَكَلْنَا الْخَبَطَ، فَسُمِّيَ جَيْشَ الْخَبَطِ وَأَلْقَى الْبَحْرُ حُوتًا يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا نِصْفَ شَهْرٍ وَادَّهَنَّا بِوَدَكِهِ حَتَّى صَلَحَتْ أَجْسَامُنَا قَالَ فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنَصَبَهُ فَمَرَّ الرَّاكِبُ تَحْتَهُ، وَكَانَ فِينَا رَجُلٌ فَلَمَّا اشْتَدَّ الْجُوعُ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ نَهَاهُ أَبُو عُبَيْدَةَ.
Cabir (r.a.) wiha gotiye: Pêxember ﷺ em wekî artêşeke ji sêsed siwarî şandin û Ebû Ubeyde fermandarê me bû da ku em li benda karwanekî Qureyşê bin. Lê belê, birçîbuneke giran bi ser me de hat heta ku me Xebet (pelên daran) xwarin, lewma navê vê artêşê bû 'Artêşa Xebetê'. Paşê deryayê masiyeke mezin a bi navê Enber avêt beravê; me nîv meh jê xwar û rûnê wê li laşê xwe da heta ku laşên me baş bûn. Ebû Ubeyde parçeyeke hestiyê wê yê kabirgê hilanî û ew danî erdê, siwarek di binê wê de derbas dibû. Di nav me de mêrek hebû, gava birçîbûn zêde bû, wî sê deve qurban kirin, paşê sê yên din jî qurban kirin, lê piştî wê Ebû Ubeyde ew qedexe kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Koma leşkerî ya ku ji xwarinê qut bûbû, di deryayê de çavkaniyek xwarinê ya destûrî dît.
Pêxember ﷺ sê sed zilam di bin fermandariya Ebû Ubeyde de şand ku karwanekî Qureyşiyan rawestînin. Di dema rêwîtiyê de ew pir birçî bûn, heta ku deryayê masiyekî mezin avîte serê behrê.
Pelên daranên biçûk ku komê dixwarin dema ku nêzîkî bêxwarinê mabûn.
Navê masiyê mezin ê ku deryayê avîte serê behrê.
Komek rêwiyan û heywanên barkêş ku bi hev re tiştan vediguhêzin.
Zanyar ji vê bûyerê derdixin ku afirîdên deryayê wekî xwarinê destûr in û xwarina heywanekî ku deryayê avêtiye serê behrê destûr e. Masiyê mezin di rewşa tengasiyê de bû çavkaniya xwarinê; komê ji wî xwar û rûnê wî bikar anî. Tevgera Ebû Ubeyde herwiha nîşan dide ku fermandar parê xwarinê rêve dibe û pêşî li xerckirina çavkaniyên kêm digire. Fiqhzan li gorî mezhebên xwe rêzikên taybet ên afirîdên deryayê nîqaş dikin, lê ev rivayet delîlek eşkere ye ku xwarina vî masî destûr e.
- Di rewşeke acîl de xwarinê bi baldarî rêve bibe û li pey biryarên maqûl ên serokê berpirsiyar bikeve.
- Nîmeta ku bê hêvî tê qîmetdar bizane û dema mirov di tengasiyê de ne, wê bi dadperwerî parve bike.
- Rêzikên xwarinên deryayê fêr bibe û tevgera xwe li ser zanîna pêbawer ava bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.