Sahih al-Bukhari, hedîsa 552
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Abdullah ibn Yusufji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Nafi'نَافِعٍ
- 4Ibn Umarابْنِ عُمَرَ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الَّذِي تَفُوتُهُ صَلاَةُ الْعَصْرِ كَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ ".
Ebdullah bîn Yûsif ji me re ragihand, got: Malik ji me re agahî da, ji Nafi', ji Îbn Umer, ku Resûlê Allah ﷺ gotiye:
"Yê ku nimêja ecrê ji dest bide, wekî ku malbat û mala xwe winda kiribe ye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku nimêja ‘esrê bêdereng dike, tiştekî hêja wek malbat û malê xwe winda dike.
Nimêja ferz a piştî nîvro.
Nimêjê di wextê diyarkirî de pêk neanîn.
Berawirdîyek bihêz e ku giraniya rewşê û mezinahiya windahiyê nîşan dide.
Zanyarên klasîk vê berawirdiyê wek hişyariyek giran ji bo kesê ku nimêja ‘esrê bêdereng dike fam dikin. Ew tekez dikin ku divê nimêj di wextê xwe yê diyarkirî de were kirin; çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî derxistina wê bi qestî ji wê demê re wek guneheke mezin dibînin. Kesê ku ji ber xewê an jibîrkirinê wê winda dike, divê dema ku bîra wî tê wê pêk bîne.
- Roja xwe wisa plansaz bike ku bikaribî nimêja ‘esrê di wextê xwe de bikî.
- Heke kar an mijûlîyên din bi hêsanî te ji wextên nimêjê dûr dixin, bîranînekê saz bike.
- Heke ji ber xewê an jibîrkirinê nimêjê winda bikî, dema ku bîra te tê wê pêk bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.