Demên Nimêjan · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 571

Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Demên Nimêjan
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ

Sahih (pêbawer)
  1. 1Mahmudji al‑Bukhari re vegotمَحْمُودٌ
  2. 2Abd ar‑Razzaqعَبْدُ الرَّزَّاقِ
  3. 3Ibn Jurayjابْنُ جُرَيْجٍ
  4. 4Nafi'نَافِعٌ
  5. 5Abdullah ibn Umarعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ
  6. 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً، فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ، ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا، ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ ‏"‏ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ غَيْرُكُمْ ‏"‏‏.‏ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ لاَ يُبَالِي أَقَدَّمَهَا أَمْ أَخَّرَهَا إِذَا كَانَ لاَ يَخْشَى أَنْ يَغْلِبَهُ النَّوْمُ عَنْ وَقْتِهَا، وَكَانَ يَرْقُدُ قَبْلَهَا‏.‏ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قُلْتُ لِعَطَاءٍ وَقَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً بِالْعِشَاءِ حَتَّى رَقَدَ النَّاسُ وَاسْتَيْقَظُوا، وَرَقَدُوا وَاسْتَيْقَظُوا، فَقَامَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ الصَّلاَةَ‏.‏ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَرَجَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ الآنَ، يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً، وَاضِعًا يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ فَقَالَ ‏"‏ لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوهَا هَكَذَا ‏"‏‏.‏ فَاسْتَثْبَتُّ عَطَاءً كَيْفَ وَضَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَأْسِهِ يَدَهُ كَمَا أَنْبَأَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ، فَبَدَّدَ لِي عَطَاءٌ بَيْنَ أَصَابِعِهِ شَيْئًا مِنْ تَبْدِيدٍ، ثُمَّ وَضَعَ أَطْرَافَ أَصَابِعِهِ عَلَى قَرْنِ الرَّأْسِ ثُمَّ ضَمَّهَا، يُمِرُّهَا كَذَلِكَ عَلَى الرَّأْسِ حَتَّى مَسَّتْ إِبْهَامُهُ طَرَفَ الأُذُنِ مِمَّا يَلِي الْوَجْهَ عَلَى الصُّدْغِ، وَنَاحِيَةِ اللِّحْيَةِ، لاَ يُقَصِّرُ وَلاَ يَبْطُشُ إِلاَّ كَذَلِكَ وَقَالَ ‏"‏ لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوا هَكَذَا ‏"‏‏.‏

Werger

Mehmûd ji me re ragihand û got: Ebdurrezzaq ji me re agahî da û got: Îbn Cureyc ji min re got: Nafi‘ ji min re got: Ebdullah kurê Umer (r.a.) ji me re ragihand ku Resûlullah ﷺ şevekê ji ber mijûlbûnê dereng ma, lewma nimêja îşayê wisa dereng xist ku em di mizgeftê de razan, paşê hişyar bûn, dîsa razan û dîsa hişyar bûn. Paşê Pêxember ﷺ derket cem me û ferman kir:

"Ji xelkê erdê tu kes ji bilî we li benda nimêjê namîne." Îbn Umer (r.a.) xem nedixwar ka nimêja îşayê zû an dereng bike, heya ku netirsiya ku xew lê serbikeve û wextê wê derbas bibe; carinan jî beriya nimêja îşayê diraziya. Îbn Cureyc got: Min ji ‘Ata’ pirsî û wî got: Min ji Îbn Ebbas (r.a.) bihîst ku digot: "Resûlullah ﷺ şevekê nimêja îşayê ew qas dereng xist ku xelk razan û hişyar bûn, dîsa razan û dîsa hişyar bûn. Hingê Umer kurê Xettab (r.a.) rabû ser piyan û bang kir: 'Nimêj!'" ‘Ata’ got: Îbn Ebbas (r.a.) wiha got: "Pêxemberê Allah ﷺ derket, wekî ku ez niha li wî dinêrim; av ji serê wî diçikiya û destê xwe danîbû ser serê xwe û ferman kir: 'Heke min nezanista ku ev ê li ser ummeta min giran be, min dê ferman bikira ku di vê demê de nimêjê bikin.'" Min ji ‘Ata’ xwest ku rave bike ka Pêxember ﷺ çawa destê xwe danîbû ser serê xwe, wekî ku Îbn Ebbas (r.a.) vegotibû. ‘Ata’ tiliyên xwe hinekî ji hev vekirin û serikên wan danîn aliyê serê xwe, paşê tiliyên xwe nêzîkî hev kirin û bi vî awayî li ser serê xwe gerandin, heta ku tiliya wî ya mezin guhê wî yê li kêleka rû, cihê şeqaqê û aliyê rihê wî dest dan. Di vê tevgerê de ne hêdî dikir û ne jî lez dikir, tenê wiha dikir û digot: "Heke min nezanista ku ev ê li ser ummeta min giran be, min dê ferman bikira ku di vê demê de nimêjê bikin."

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Pêxember ﷺ nimêja îşayê paş xist û rewşa civata xwe li ber çavan girt.

Wateya peyvên dijwar
Îşa

Nimêja şevê ya ferz, ya dawî ji pênc nimêjên rojane.

Paşxistin

Nimêjê piştî destpêka dema diyarkirî ya wê kirin.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê yekê derdixin ku hilbijartina demeke derengtir ji bo nimêja îşayê dikare xêr be, heya ku kirina wê di nav dema diyarkirî de neyê xetere kirin û nebibe barekî bêaqil. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî pêşketina paşxistina wê di nav sînorên dema nimêjê de nîqaş dikin û şert û mercên wek nimêja bi cemaatê û metirsiya ku kesek razê li ber çavan digirin. Gotinên Pêxember ﷺ herwiha nîşan didin ku hêsankirina ji bo civatê girîng e.

Dersên ji bo îro
  1. Nimêja îşayê tenê paş bixe heke piştrast î ku dikarî wê di nav dema wê ya diyarkirî de bikî.
  2. Di nimêja bi cemaatê de, hêz û rewşa beşdaran li ber çavan bigire.
  3. Îbadeta olî ji xwe an ji kesên din re bê sedem nekin barekî giran.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.