Pêşgotin · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 570

Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Pêşgotin
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ

Sahih (pêbawer)
  1. 1Mahmudji al‑Bukhari re vegotمَحْمُودٌ
  2. 2Abd ar‑Razzaqعَبْدُ الرَّزَّاقِ
  3. 3Ibn Jurayjابْنُ جُرَيْجٍ
  4. 4Nafi'نَافِعٌ
  5. 5Abdullah ibn Umarعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ
  6. 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً، فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ، ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا، ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ ‏"‏ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ غَيْرُكُمْ ‏"‏‏.‏ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ لاَ يُبَالِي أَقَدَّمَهَا أَمْ أَخَّرَهَا إِذَا كَانَ لاَ يَخْشَى أَنْ يَغْلِبَهُ النَّوْمُ عَنْ وَقْتِهَا، وَكَانَ يَرْقُدُ قَبْلَهَا‏.‏ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قُلْتُ لِعَطَاءٍ وَقَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً بِالْعِشَاءِ حَتَّى رَقَدَ النَّاسُ وَاسْتَيْقَظُوا، وَرَقَدُوا وَاسْتَيْقَظُوا، فَقَامَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ الصَّلاَةَ‏.‏ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَرَجَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ الآنَ، يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً، وَاضِعًا يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ فَقَالَ ‏"‏ لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوهَا هَكَذَا ‏"‏‏.‏ فَاسْتَثْبَتُّ عَطَاءً كَيْفَ وَضَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَأْسِهِ يَدَهُ كَمَا أَنْبَأَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ، فَبَدَّدَ لِي عَطَاءٌ بَيْنَ أَصَابِعِهِ شَيْئًا مِنْ تَبْدِيدٍ، ثُمَّ وَضَعَ أَطْرَافَ أَصَابِعِهِ عَلَى قَرْنِ الرَّأْسِ ثُمَّ ضَمَّهَا، يُمِرُّهَا كَذَلِكَ عَلَى الرَّأْسِ حَتَّى مَسَّتْ إِبْهَامُهُ طَرَفَ الأُذُنِ مِمَّا يَلِي الْوَجْهَ عَلَى الصُّدْغِ، وَنَاحِيَةِ اللِّحْيَةِ، لاَ يُقَصِّرُ وَلاَ يَبْطُشُ إِلاَّ كَذَلِكَ وَقَالَ ‏"‏ لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوا هَكَذَا ‏"‏‏.‏

Werger

Mehmûd ji me re ragihand û got: Ebdurrezzaq ji me re agahî da û got: Îbn Cureyc ji min re agahî da û got: Nafi‘ ji min re agahî da û got: Ebdullah kurê Umer (r.e.) wiha got: Şevekê Resûlê Allah ﷺ ji ber karekî din mijûl bû û nimêja îşayê dereng xist, heta ku em di mizgeftê de razan, paşê şiyar bûn, dîsa razan û dîsa şiyar bûn. Piştre Pêxember ﷺ derket cem me û ferman kir:

"Li ser rûyê erdê tu kes ji bilî we li benda nimêjê nîne." Û Îbn Umer (r.e.) xem nedixwar ka wê nimêjê zû bike an dereng bike, heya ku netirse ku xew lê serbikeve û dema wê derbas bibe; carinan beriya nimêja îşayê diraziya. Îbn Cureyc got: Min ji ‘Eta pirsî û wî got: Min bihîst ku Îbn Ebbas (r.e.) digot: Şevekê Resûlê Allah ﷺ nimêja îşayê ew qas dereng xist ku xelk razan û şiyar bûn, dîsa razan û şiyar bûn. Hingê Umer kurê Xettab (r.e.) rabû û got: "Nimêj!" ‘Eta got: Îbn Ebbas (r.e.) wiha got: Pêxemberê Allah ﷺ derket, wekî ku ez niha li wî dinêrim; av ji serê wî diçikiya û destê xwe danîbû ser serê xwe û ferman kir: "Heke min nexwesta ku li ser ummeta xwe zoratiyê bikim, min ê ferman bidaya wan ku di vê demê de nimêj bikin." Min ji ‘Eta xwest ku rast bike ka Pêxember ﷺ çawa destê xwe danîbû ser serê xwe, wekî ku Îbn Ebbas agahî dabû. ‘Eta tiliyên xwe hinekî ji hev vekirin û serê tiliyên xwe danîn aliyê serê xwe, paşê tiliyên xwe nêzîkî hev kirin û bi vî awayî li ser serê xwe gerandin, heta ku tiliya wî ya mezin guhê wî yê li kêleka rû û aliyê rihê wî dest da. Di vê tevgerê de ne lez dikir û ne jî hêdî dikir, tenê wiha dikir û digot: "Heke min nexwesta ku li ser ummeta xwe zoratiyê bikim, min ê ferman bidaya wan ku di vê demê de nimêj bikin."

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Derengxistina nimêşa îşayê dikare xelatdar be, heya ku bibe barê giran.

Wateya peyvên dijwar
Îşa

Nimêşa şevê ya ferz e ku piştî wendabûna şefeqê tê kirin.

Xew dikaribû wî bi ser bikeve

Îhtîmala ku kesek bikeve xewê, nimêzê ji bîr bike an jî demê diyarkirî derbas bike.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê yekê derdixin ku derengxistina nimêşa îşayê di nav dema wê ya diyarkirî de dikare xelatdar be, lê divê rewşa civatê û metirsiya wendabûna nimêzê jî were hesibandin. Pêxember ﷺ nîşan da ku hêsankirina ji bo mirovan girîng e; Ibn Omer li gorî tirsa xwe ya ku xewê bibe sedema derbasbûna dema nimêzê, wî zûtir an derengtir dikir. Mezhebên fiqhê derbarê dema herî baş di nav dema nimêzê de de nêrînên cuda hene, lê tekez dikin ku divê îşa berî dawiya dema wê were kirin û derengxistin nebe sedema paşguhkirinê.

Dersên ji bo îro
  1. Îşayê tenê wextê dereng bixe ku tu piştrast î wê di nav dema diyarkirî de bikî.
  2. Di nimêza bi cemaatê de, li ber çavan bigire ku nimêzkirina dereng ji hin kesan re barekî giran e.
  3. Nimêzê di wextê xwe de bike beşek ji rêûresma êvarê, da ku westîn rê li ber îbadeta te negire.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.