Sahih al-Bukhari, hedîsa 5713
Umm Qais rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umm Qais hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ، قَالَتْ دَخَلْتُ بِابْنٍ لِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أَعْلَقْتُ عَلَيْهِ مِنَ الْعُذْرَةِ فَقَالَ " عَلَى مَا تَدْغَرْنَ أَوْلاَدَكُنَّ بِهَذَا الْعِلاَقِ عَلَيْكُنَّ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ، مِنْهَا ذَاتُ الْجَنْبِ يُسْعَطُ مِنَ الْعُذْرَةِ، وَيُلَدُّ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ ". فَسَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يَقُولُ بَيَّنَ لَنَا اثْنَيْنِ وَلَمْ يُبَيِّنْ لَنَا خَمْسَةً. قُلْتُ لِسُفْيَانَ فَإِنَّ مَعْمَرًا يَقُولُ أَعْلَقْتُ عَلَيْهِ. قَالَ لَمْ يَحْفَظْ أَعْلَقْتُ عَنْهُ، حَفِظْتُهُ مِنْ فِي الزُّهْرِيِّ. وَوَصَفَ سُفْيَانُ الْغُلاَمَ يُحَنَّكُ بِالإِصْبَعِ وَأَدْخَلَ سُفْيَانُ فِي حَنَكِهِ، إِنَّمَا يَعْنِي رَفْعَ حَنَكِهِ بِإِصْبَعِهِ، وَلَمْ يَقُلْ أَعْلِقُوا عَنْهُ شَيْئًا.
Umm Qeis (r.a.) wiha rivayet dike: Ez bi kurekî xwe re çûm cem Resûlê Allah ﷺ û min ji bo tedawiya nexweşiya qirika wî, tiliya xwe dabû ser qirika wî û pêlê kiribû. Resûlê Allah ﷺ ferman kir:
"Çima hûn zarokên xwe bi vê rêbaza pêlêkirinê êşandin? Darê Hindî (Ud el-Hindî) bikar bînin, bêguman tê de şîfaya heft nexweşiyan heye; yek ji wan jî pleurît e (iltîhaba perdeya pişikê). Ji bo nexweşiya qirikê wekî tozê di poz de tê bikaranîn û ji bo pleurîtê jî di dev de tê danîn." Min bihîst ku Zührî digot: "Wî du nexweşî ji me re rave kirin lê pênc nexweşiyên din rave nekirin." Min ji Sufyan re got: "Lê Ma'mer dibêje 'min pêlê kir'." Wî bersiv da: "Wî peyva 'pêlkirinê' ji ber nekiribû; min ew rasterast ji devê Zührî bihîstibû." Sufyan tevgera tiliyê ya li ser banê devê zarok teswîr kir û tiliya xwe da ser banê devê xwe; mebesta wî tenê bilindkirina banê dev bi tilî bû û wî negotiye ku tiştekî li qirikê zext bikin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ bal kişandina nermtir nîşan da û dermanekî bi nav kir.
Nexweşiyeke qirikê an tonsilan e ku di wê de derya devê bi tiliyekê dihat dermankirin.
Dara hêja ya Hindî ye, ku wek dara agarê ya Hindî jî tê naskirin; wek derman dihat bikaranîn.
Nexweşiyeke bi êşa kêleka laş an sîngê ye ku di wergerê de wek iltîhaba perdeya pişikê tê nîşandan.
Zanyar li vir hem teşwîqa ku zarokan bêyî hewcedarî êşê neke û hem jî nirxa tedawiyeke guncaw dinirxînin. Di rivayetê de du awayên bikaranîna dara Hindî tên gotin; Ez-Zuhrî destnîşan dike ku pênc ji heft bikaranînên dermanî yên hatine gotin bi hûrgulî nehatine ravekirin. Derman û kirinên ku hatine ravekirin beşek ji zanîna bijîşkî ya di rivayetê de ne û nabe bibin sedem ku mirov lênêrîna pisporî paşguh bike.
- Bi nermî tevî zarokan bike û ji kirinên ku bêyî hewcedarî êşê didin wan dûr bikeve.
- Dema nîşanên nexweşiyê derdikevin, lênêrîna guncaw bigere û bila bijîşk binirxîne ka kîjan tedawî ewle ye.
- Çarçoveya rêberiyên bijîşkî li ber çavan bigire û bê şîreta pisporan tedawiyên dîrokî bi kar neyne.
Ev rivayet jî behsa Umm Qays û dermankirina kurê wê dike û dibe alîkar ku çarçoveya şîreta Pêxember ﷺ were famkirin.
Sahih al-Bukhari · #5681 (Sahih)Ibn Abbas vedibêje ku Pêxember ﷺ behsa tedawiyên cuda kiriye; bi hev re, ev rivayet girîngiya lêgerîna dermankirina guncaw nîşan didin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.