Sahih al-Bukhari, hedîsa 5714
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، وَيُونُسُ، قَالَ الزُّهْرِيُّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاشْتَدَّ وَجَعُهُ، اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ فِي أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي، فَأَذِنَّ، فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ، تَخُطُّ رِجْلاَهُ فِي الأَرْضِ بَيْنَ عَبَّاسٍ وَآخَرَ. فَأَخْبَرْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَنِ الرَّجُلُ الآخَرُ الَّذِي لَمْ تُسَمِّ عَائِشَةُ قُلْتُ لاَ. قَالَ هُوَ عَلِيٌّ. قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ مَا دَخَلَ بَيْتَهَا وَاشْتَدَّ بِهِ وَجَعُهُ " هَرِيقُوا عَلَىَّ مِنْ سَبْعِ قِرَبٍ لَمْ تُحْلَلْ أَوْكِيَتُهُنَّ، لَعَلِّي أَعْهَدُ إِلَى النَّاسِ ". قَالَتْ فَأَجْلَسْنَاهُ فِي مِخْضَبٍ لِحَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ طَفِقْنَا نَصُبُّ عَلَيْهِ مِنْ تِلْكَ الْقِرَبِ، حَتَّى جَعَلَ يُشِيرُ إِلَيْنَا أَنْ قَدْ فَعَلْتُنَّ. قَالَتْ وَخَرَجَ إِلَى النَّاسِ فَصَلَّى لَهُمْ وَخَطَبَهُمْ.
Bişrê kurê Muhemmed ji me re got: Ebdullah ji me re ragihand; Me'mer û Yûnis jî ji me re ragihandin. Zührî got: Ubeydullahê kurê Ebdullahê kurê Utbe ji min re ragihand: Aişe (Xwedê jê razî be), hevjîna Pêxember ﷺ got: Dema ku rewşa Resûlê Allah ﷺ giran bû û êşa wî zêde bû, wî ji hemû hevjînên xwe destûr xwest ku li mala min were nexweşxistin û lênihêrîn, wan jî destûr dan. Hingê ew di navbera du mêran de derket, lingên wî li erdê dihatin kaşkirin; yek Abbas bû û yê din mêrekî din bû. (Raviyê jêrîn ev yek ji Ibn Abbas re got, wî pirsî: 'Ma tu dizanî ew mêrê din kî ye ku Aişe navê wî negotiye?' Min got: 'Na.' Wî got: 'Ew Elî ye.') Aişe got: Piştî ku Pêxember ﷺ ket mala min û êşa wî zêdetir bû, wî ferman da: 'Li ser min ji heft tûrikên avê yên ku devê wan hîn nehatiye vekirin avê birijînin, belkî ez şîretekê bidim gel.' Em ew di tekneyeke Hafseyê, hevjîna Pêxember ﷺ de rûniştandin û me ji wan tûrikan av rijand ser wî, heta ku wî bi îşaretê nîşan da ku bes e. Paşê ew derket cem gel, nimêj bi wan da û xutbe xwend.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ lênêrîn qebûl kir û bi civata xwe re axivî.
Di dema nexweşiyê de alîkarî û lênêrîn wergirtin.
Qabên mîna çenteyê ku av tê de dihat parastin.
Careke din bi mirovan re axivîn û şîretan li wan kirin.
Zanyar ji vê derdixin ku dikare ji nexweşan re lênêrîn û sivikkirin were peyda kirin, û endamên malbatê jî dikarin alîkariya wan bikin. Pêxember ﷺ ji jinên xwe destûr xwest ku li mala Aîşeyê lênêrîna wî bikin; ev nîşana hişyariyê û rêzgirtina mafên wan e. Herwiha tê fêmkirin ku nexweş, heke rewşa wî destûr bide, dikare nimêjê bi pêş bixe û bi mirovan re biaxive. Rivayet dibêje ku Pêxember ﷺ hişt ku av li ser wî were rijandin; lê ev kiryar bi serê xwe wek dermankirineke mecbûrî nayê pêşkêşkirin.
- Ji nexweş bipirse ku çi alîkarî dixwaze û daxwazên wî rêz bigire.
- Bi sebrê lênêrîna pratîk pêşkêş bike û bala xwe bide nîşanên ku nexweş dixwaze rawestîne.
- Alîkariya nexweş bike ku, li gorî hêza xwe, karên girîng ên olî û civakî bidomîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.