Sahih al-Bukhari, hedîsa 5797
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَثَلَ الْبَخِيلِ وَالْمُتَصَدِّقِ، كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ، قَدِ اضْطُرَّتْ أَيْدِيهِمَا إِلَى ثُدِيِّهِمَا وَتَرَاقِيهِمَا، فَجَعَلَ الْمُتَصَدِّقُ كُلَّمَا تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ انْبَسَطَتْ عَنْهُ حَتَّى تَغْشَى أَنَامِلَهُ وَتَعْفُوَ أَثَرَهُ، وَجَعَلَ الْبَخِيلُ كُلَّمَا هَمَّ بِصَدَقَةٍ قَلَصَتْ، وَأَخَذَتْ كُلُّ حَلْقَةٍ بِمَكَانِهَا. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَأَنَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ بِإِصْبَعِهِ هَكَذَا فِي جَيْبِهِ، فَلَوْ رَأَيْتَهُ يُوَسِّعُهَا وَلاَ تَتَوَسَّعُ. تَابَعَهُ ابْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ وَأَبُو الزِّنَادِ عَنِ الأَعْرَجِ فِي الْجُبَّتَيْنِ. وَقَالَ حَنْظَلَةُ سَمِعْتُ طَاوُسًا سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ جُبَّتَانِ. وَقَالَ جَعْفَرٌ عَنِ الأَعْرَجِ جُبَّتَانِ.
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Resûlê Allah ﷺ mîsala çikûs û xêrxwaz wekî du mêran anî ziman ku du cûbên hesinî li xwe kiribûn û destên wan ber bi sîng û stûyên wan ve hatibûn tengkirin. Her carê ku xêrxwaz sadqeyekê bida, cûba wî fireh dibû heta ku digihîşt ser tiliyên wî û şopên wî jî winda dikir. Lê belê her carê ku çikûs dixwest sadqeyekê bide, cûba wî lê tengtir dibû û her xelqeyek li cihê xwe dima. Ebû Hureyre got: Min dît ku Resûlê Allah ﷺ tiliya xwe wiha dixe nav berîka xwe; heke we bidîta ku ew hewl dide wê fireh bike lê fireh nabe. Îbn Tawûs ji bavê xwe û Ebû Zinad jî ji E'rec di derbarê 'du cûban' de ev yek piştrast kirine. Henzele got: Min ji Tawûs bihîst, wî got min ji Ebû Hureyre bihîst ku digot 'du cûb'. Ca'fer jî ji E'rec wiha ragihandiye: 'Du cûb'.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Bexşandin dil fireh dike, lê xesîsî dayînê teng dike.
Bexşek ku ji bo razîkirina Allah û alîkariya kesekî din tê dayîn.
Di mînakê de wêneyek ji bo cilê teng e; ji bo kesê bexşkar fireh dibe, lê ji bo xesîs teng dimîne.
Zanyarên klasîk vê mînakê wekî wêneyek ji bandora hundirîn a dayînê şîrove dikin: bexşandin alîkariya mirov dike ku ji xesîsiyê xilas bibe û dayînê ji wî re hêsantir dike, lê xesîsî destê wî wekî ku girêdide. Ev mînak teşwîqê dike ku mirov bi dilpakî sedeqe bide, lê wateya wê ne ew e ku mirov ji derfetên xwe zêdetir bide an berpirsiyariyên xwe paşguh bike.
- Bi rêkûpêk beşek ji budçeya xwe ji bo bexşekê veqetîne, tewra heke biçûk be.
- Dema ku dibînî ji dayînê dudilî dikî, lêkolîn bike ka tirs an girêdana bi malê te asteng dike.
- Bi dilpakî bide û di heman demê de lêçûnên pêwîst û berpirsiyariyên xwe li ber çavan bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.