Sahih al-Bukhari, hedîsa 5953
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ، قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ دَارًا بِالْمَدِينَةِ فَرَأَى أَعْلاَهَا مُصَوِّرًا يُصَوِّرُ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذَهَبَ يَخْلُقُ كَخَلْقِي، فَلْيَخْلُقُوا حَبَّةً، وَلْيَخْلُقُوا ذَرَّةً ". ثُمَّ دَعَا بِتَوْرٍ مِنْ مَاءٍ فَغَسَلَ يَدَيْهِ حَتَّى بَلَغَ إِبْطَهُ فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ أَشَىْءٌ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مُنْتَهَى الْحِلْيَةِ.
Ebû Zur'a ragihand: Ez bi Ebû Hureyre re ketim malekî li Medîneyê û wî li jora malê mêrek dît ku wêne dikir. Wî got:
"Min ji Resûlullah ﷺ bihîst ku digot: 'Kî ji wî kesî zalimtir e ku hewl dide mîna afirandina Min biafirîne? Bila ew tenê daneke genimê biafirînin, an jî mêşeke biçûk biafirînin.'" Paşê wî ferman da ku tasek av were anîn û destên xwe heta binçengên xwe şuştin. Min got: "Ey Ebû Hureyre! Gelo ev tiştek e ku te ji Resûlullah ﷺ bihîstiye?" Wî bersiv da: "Sînorê xemilandinê (li Roja Qiyametê) ew qas e ku av di dema destnimêjê de digihîje wir."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Wêneyên mirovî nikarin bigihîjin afirandina Allah, û di wudu de dest heta cihê ku xemilandin lê digihîje tê şûştin.
Toximeke biçûk e ku mînakê tiştekî ye ku mirov nikarin bi rastî biafirînin.
Zindiyeke gelek biçûk e; ev dijwariyê sînorê di navbera wêneyên mirovî û afirandina Allah de nîşan dide.
Cihê ku xemilandin di Roja Qiyametê de digihîje; Ebû Hureyre ev wekî ravekirina heta ku destên xwe dişûşt bikar anî.
Zanyarên klasîk vê hişyariyê wekî redkirineke tund a wêneyên heywanên zindî nîşan didin, nemaze dema ku ew ji bo teqlîdkirina afirandina Allah an jî ji bo perestînê tên çêkirin. Sepandina rast bi cureya wêneyê, bikaranîna wê û şertan ve girêdayî ye; mezhebên fiqhê di hemû hûrguliyan de yek nînin. Şûştina destan heta binê milan ji aliyê Ebû Hureyre ve sepandina wî ya şexsî û berfireh a abdesta ayînî bû. Nêrîna giştî ya fiqhê sînorê ferz li ser enîşkan datîne; şûştina ji wê derbas bûyî şertê ferz nîne.
- Di navbera wênekirina zindiyan, armanca wêneyê û awayê bikaranîna wî de cudahiyê bike.
- Di wudu de destên xwe heta enîşkan bi tevahî bişo; şûştina zêdetir wekî erkekî li ser kesên din mehesibîne.
- Li ser rêzikên olî bi baldarî biaxive û bê delîl pratîkeke kesane nede Pêxember ﷺ.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.