Sahih al-Bukhari, hedîsa 6283
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ذَهَبَ إِلَى قُبَاءٍ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ، وَكَانَتْ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، فَدَخَلَ يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ، فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ اسْتَيْقَظَ يَضْحَكُ. قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ، يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ، مُلُوكًا عَلَى الأَسِرَّةِ ". ـ أَوْ قَالَ " مِثْلُ الْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ ". شَكَّ إِسْحَاقُ ـ قُلْتُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَدَعَا ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ، ثُمَّ اسْتَيْقَظَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ، غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ، يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ، مُلُوكًا عَلَى الأَسِرَّةِ ". أَوْ " مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ ". فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. قَالَ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ ". فَرَكِبَتِ الْبَحْرَ زَمَانَ مُعَاوِيَةَ، فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنَ الْبَحْرِ، فَهَلَكَتْ.
Enes bin Malik (r.a.) wiha rivayet dike: Dema ku Resûlullah ﷺ diçûn Qubayê, serdana Ummu Haram bint Milhan dikirin û ew jî xwarin pêşkêşî wan dikir. Ew hevjîna Ubade bin Samit bû. Rojekê Resûlullah ﷺ çûn mala wê, wê xwarin da wan û piştî xwarinê Resûlullah ﷺ razan û paşê bi ken şiyar bûn. Ummu Haram dibêje: Min pirsî, 'Ya Resûlallah! Çima tu dikenî?' Wan ferman: 'Komek ji ummeta min wekî gaziyên di rêya Allah de li ber min hatin nîşandan; ew li ser vê deryayê siwar dibin û mîna padîşahan li ser textan in (an jî gotin: wekî padîşahan li ser textan).' (Rivayetker Îshaq di vê yekê de guman dike). Min got: 'Ya Resûlallah! Ji Allah re dua bike ku ez jî bibim yek ji wan.' Wan dua kir, paşê serê xwe danîn û dîsa razan, û dîsa bi ken şiyar bûn. Min pirsî: 'Ya Resûlallah! Çima tu dikenî?' Wan ferman: 'Komek ji ummeta min wekî gaziyên di rêya Allah de li ber min hatin nîşandan; ew li ser vê deryayê siwar dibin û mîna padîşahan li ser textan in (an jî wekî padîşahan li ser textan).' Min got: 'Ya Resûlallah! Ji Allah re dua bike ku ez jî bibim yek ji wan.' Wan ferman: 'Tu ji yên yekem î.' Paşê di dema Muawiye de ew li ser deryayê siwar bû û dema ji deryayê derket, ji heywana xwe ket û wefat kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Umm Haram mizgîniya wergirt ku ew dê di nav rêwiyanên deryayî yên pêşîn de be.
Cihek li nêzî Medîneyê ku Pêxember ﷺ bi rêkûpêk serdana wê dikir.
Kesên ku ji bo Allah beşdarî şerekî destûrdayî dibin; ev gotin destûra giştî ya tundûtûjiyê nade.
Wêneyekî mecazî ye ji bo rûmet û hêjayiya ku rêwiyên deryayî pê hatin nîşandan.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, vê pêşbîniyê bi seferên deryayî yên destpêka misilmanan û beşdarbûna Umm Haram di yek ji wan de girêdidin. Daxwaza wê ji Pêxember ﷺ ku dua bike, xwesteka wê ya kirina karên qenc nîşan dide. Beşa di derbarê şer de di çarçoveya rêgez û desthilatdariya civaka îslamî de tê şîrovekirin; ew gazîkirina tundûtûjiya bi biryara kesane nîne. Zanyar her wiha serdana Pêxember ﷺ ya Umm Haramê nîqaş kirine; wan ev wek têkiliyek taybet û destûrdayî dîtine, ne wek rêgezek giştî ku di her rewşê de bi heman awayî were sepandin.
- Ji Allah alîkariyê ji bo kirina karên qenc û beşdarbûna di xizmeta samîmî de bixwaze.
- Ji zanyarên pêbawer li ser çarçove û sînorên nivîsên olî zanînê bigere.
- Qedrê hewldan û xwedîtirsiya sahabeyan bizane, bêyî ku şertên wan ên taybet wek rêgezên giştî bihesibînî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.