Sahih al-Bukhari, hedîsa 6308
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mas'ud hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، حَدِيثَيْنِ أَحَدُهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالآخَرُ عَنْ نَفْسِهِ، قَالَ " إِنَّ الْمُؤْمِنَ يَرَى ذُنُوبَهُ كَأَنَّهُ قَاعِدٌ تَحْتَ جَبَلٍ يَخَافُ أَنْ يَقَعَ عَلَيْهِ، وَإِنَّ الْفَاجِرَ يَرَى ذُنُوبَهُ كَذُبَابٍ مَرَّ عَلَى أَنْفِهِ ". فَقَالَ بِهِ هَكَذَا قَالَ أَبُو شِهَابٍ بِيَدِهِ فَوْقَ أَنْفِهِ. ثُمَّ قَالَ " لَلَّهُ أَفْرَحُ بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ رَجُلٍ نَزَلَ مَنْزِلاً، وَبِهِ مَهْلَكَةٌ، وَمَعَهُ رَاحِلَتُهُ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ، فَوَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ نَوْمَةً، فَاسْتَيْقَظَ وَقَدْ ذَهَبَتْ رَاحِلَتُهُ، حَتَّى اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْحَرُّ وَالْعَطَشُ أَوْ مَا شَاءَ اللَّهُ، قَالَ أَرْجِعُ إِلَى مَكَانِي. فَرَجَعَ فَنَامَ نَوْمَةً، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، فَإِذَا رَاحِلَتُهُ عِنْدَهُ ". تَابَعَهُ أَبُو عَوَانَةَ وَجَرِيرٌ عَنِ الأَعْمَشِ. وَقَالَ أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ سَمِعْتُ الْحَارِثَ. وَقَالَ شُعْبَةُ وَأَبُو مُسْلِمٍ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ. وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ عَنْ عُمَارَةَ عَنِ الأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَعَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ.
Harîs bîn Suweyd ragihand: Ebdullah bîn Mes'ûd du gotin ji me re vegotin; yek ji Pêxember ﷺ û ya din jî ji xwe. Wî got:
"Bawermend gunehên xwe wisa dibîne ku wekî li bin çiyayekî rûniştiye û ditirse ku ew çiya bi ser wî de bikeve; lê belê, kesê fêlbaz gunehên xwe wekî mêşeke ku li ser pozê wî derbas dibe dibîne." Ebû Şîhab (ragihîner) ji bo ravekirinê destê xwe li ser pozê xwe livand. Paşê Ebdullah got: "Resûlullah ﷺ fermûn: 'Xwedê ji tobezkirina bendeyê xwe zêdetir şa dibe, ji wî zilamê ku li cihekî metirsîdak daketibû û canewera wî ya siwariyê ya ku xwarin û vexwarina wî li ser bûn winda bûbû. Wî serê xwe danî û hinekî razan, paşê hişyar bû û dît ku canewera wî winda bûye. Germahî û tîbûnê ew qas êşand - bi qasî ku Xwedê xwest. Wî got: Ez vedigerim cihê xwe. Vegeriya û dîsa razan, paşê serê xwe bilind kir û dît ku canewera wî li kêleka wî ye.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mûmin ji gunehên xwe ditirse û bi hêvî vegere cem Allah.
Lawirek ku kesek bi wê re digeriya û xwarin û vexwarina xwe li ser wê diguhast.
Bi dilpakî vegerî cem Allah, ji gunehek poşman bûn û dev ji kirina wê berdan.
Alim diyar dikin ku mûmin gunehên xwe sivik nagire, lê tirs divê mirov negihîne bêhêvîtî: mînaka lawirê siwarbûnê yê ku dîsa tê dîtin, kêfa mezin a Allah ji tobekirinê re nîşan dide. Tobeya dilpak tê wê wateyê ku mirov dev ji gunehê berde, ji wê poşman be û biryara xurt bide ku careke din wê neke; heke mafê kesekî din hatiye binpêkirin, divê mafê wî jî were vegerandin.
- Çewtiyên xwe cidî bigire, wan qebûl bike û îro bi dilpakî ji Allah lêborîn bixwaze.
- Dev ji gunehekî berde û planekî diyar çêke da ku careke din wê kirinê neke.
- Ziyana ku te gihandiye kesekî rast bike û ji wî kesî lêborîn bixwaze.
Pêxember ﷺ got ku rojê zêdetirî heftê caran ji Allah lêborîn dixwest û tobe dikir; ev girîngiya lêborîn xwestina birêkûpêk nîşan dide.
40 Hadith van an-Nawawi · #42 (Sahih)Ev rivayet destnîşan dike ku Allah ji xizmetkarê ku bangî Wî dike û hêviya lêborîna Wî dike re dibore.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.