Sahih al-Bukhari, hedîsa 654
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ وَجَدَ غُصْنَ شَوْكٍ عَلَى الطَّرِيقِ فَأَخَّرَهُ، فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ، فَغَفَرَ لَهُ ". ثُمَّ قَالَ " الشُّهَدَاءُ خَمْسَةٌ الْمَطْعُونُ، وَالْمَبْطُونُ، وَالْغَرِيقُ، وَصَاحِبُ الْهَدْمِ، وَالشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ". وَقَالَ " لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يَسْتَهِمُوا لاَسْتَهَمُوا عَلَيْهِ ". " وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا إِلَيْهِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا ".
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Resûlullah ﷺ ferman kir:
"Mêrekî di rê de dimeşiya, li ser rê şaxekî strî dît û ew ji rê dûr xist. Allah jî ji ber vê yekê jê razî bû û wî efû kir." Paşê Pêxember ﷺ ferman kir: "Şehîd pênc in: Yê ku ji ber nexweşiya ta'nê dimire, yê ku ji ber nexweşiya zikê dimire, yê ku di avê de xeniqîye, yê ku di bin kavilê de maye û miriye, û yê ku di riya Allah de hatiye kuştin." Her wiha ferman kir: "Heke xelk bizanibana ka di bangdanê (ezanê) û di sefa yekem de çi ecir heye, û ji bilî pişkavêtinê ti rêyek din nebûna, dê tekez pişk bavêtana. Heke bizanibana ka di zûkirina nimêja nîvro de çi ecir heye, dê ji bo wê baz bidana. Û heke bizanibana ka di nimêjên êvarê û sibehê yên bi cemaet de çi ecir heye, dê her çend bi çokan ve biçûna jî, dê hatana wan nimêjan."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Karên baş ên biçûk û nimêja bi cemaat xelatek mezin tînin.
Bangê ku destpêka dema nimêjê radigihîne.
Rêza pêşîn a kesên ku ji bo nimêja bi cemaat rêz dibin.
Kesekî ku di vê riwayetê de xelatek taybet a şehîdiyê jê re tê dayîn.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku rakirina astengiyekê ji rê karêkî hêja yê îmanê ye û dikare bibe sedema lêborîna ji aliyê Allah ve. Cureyên mirinê yên hatine gotin xelata şehîdiyê digirin, lê ev nayê wê wateyê ku hukmên wan wekî hukmên kesê ku li ser riya Allah hatiye kuştin bin. Herwiha hadîs balê dikişîne ser qîmeta mezin a ezanê, rêza yekem û pêkanîna nimêjê bi cemaat, bi taybetî nimêjên Isha û Fajr. Mezhebên fiqhî girîngiya van nimêjan bi cemaat nas dikin; nirxandina hiqûqî ya rast û îstîsnayên wê li gorî nimêjê û rewşê diguhere.
- Heke dikarî bi ewlehî bikî, şaxek, kevir an xetereyek din ji rêya meşê rake.
- Ji berê ve xwe amade bike da ku bersiva ezanê bidî û bêyî ku kesên din aciz bikî bigihî rêza yekem.
- Beşdarbûna di nimêjên Fajr û Isha yên bi cemaat de bike pêşengiyeke domdar, û tenduristî û erkên xwe jî li ber çavan bigire.
Ev riwayeta ji heman berhevokê jî behsa xelata ezanê, rêza yekem û nimêja bi cemaat dike.
Sahih al-Bukhari · #653 (Sahih)Ev riwayet girîngiya rakirina tiştekî astengker ji rê û lêborîna ku dû re tê nîşan dide.
Sahih al-Bukhari · #655 (Sahih)Pêxember ﷺ li wir Benu Selime teşwîq dike ku xanîyên xwe nêzî mizgeftê bikin, lê di heman demê de xelata gavên wan jî nîşanî wan dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.