Sahih al-Bukhari, hedîsa 653
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ وَجَدَ غُصْنَ شَوْكٍ عَلَى الطَّرِيقِ فَأَخَّرَهُ، فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ، فَغَفَرَ لَهُ ". ثُمَّ قَالَ " الشُّهَدَاءُ خَمْسَةٌ الْمَطْعُونُ، وَالْمَبْطُونُ، وَالْغَرِيقُ، وَصَاحِبُ الْهَدْمِ، وَالشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ". وَقَالَ " لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يَسْتَهِمُوا لاَسْتَهَمُوا عَلَيْهِ ". " وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا إِلَيْهِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا ".
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Resûlê Allah (ﷺ) ferman kir:
"Mêrekî di rê de dimeşiya, li ser rê şaxekî strî dît û ew ji rê dûr xist. Ji ber vê yekê Allah jê razî bû û wî efû kir." Paşê Pêxember (ﷺ) ferman kir: "Şehîd pênc in: Yê ku ji ber taunê dimire, yê ku ji ber nexweşiya zikê dimire, yê ku di avê de xeniqî ye, yê ku di bin kavilê de dimîne û yê ku di riya Allah de tê kuştin." Her wiha ferman kir: "Heke mirov bizanibin ka di bangê (ezanê) û di rêza yekem a nimêja bi cemaet de çi qas ecir heye, û ji bilî pişkavêtinê ti rêyek din nebînin, dê tekez ji bo wê pişk bavêjin. Heke bizanibin ka di zûkirina nimêja nîvro de çi ecir heye, dê ji bo wê pêşbaziyê bikin. Û heke bizanibin ka di nimêjên êvarê (Îşa) û sibehê (Subh) de çi ecir heye, dê her çend bi çokan ve biçin jî, dê bên wan nimêjan."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Karên baş ên biçûk û nimêja bi rêkûpêk xelata mezin werdigirin.
Kesê ku xelata şehîdiyê jê re hatiye sozdan. Cûreyên mirinê yên hatine gotin ne wekî mirina li qada şer in.
Bangewaziyek e ku nîşan dide dema nimêjê hatiye.
Kêşanek dadperwer e ku diyar dike kê dê cih an erkekî xwestî bistîne, dema ku rêyek din a dadperwer ji bo dabeşkirinê tune be.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku kirinên biçûk û dilpak ên lênêrînê dikarin giraniya mezin hebin û rakirina xetereyekê ji rêyek giştî re celebek xêrê ye. Bîranîna pênc şehîdan nîşana xelatek taybet ji bo wan cureyên mirinê ye, lê wan bi şehîdê ku di rêya Allah de hatiye kuştin re wekhev nake. Teşwîqa ezanê, rêza yekem û nimêjên sibehê û yatsiyê bi cemaatê, qîmeta nimêja bi civatê radixe ber çavan; mezhebên hiqûqî li gorî vê û nivîsên din rewşa wê ya hiqûqî ya rastîn nîqaş dikin.
- Astengî an xetereyekê ji ser rêya peyayan rake, heke tu dikarî ew bi ewlehî bikî.
- Di rojiya xwe de di wextê xwe de cih ji bo nimêja bi cemaatê veqetîne û alîkariya kesên din bike ku beşdar bibin.
- Karên baş ên biçûk bi cidî bigire: karekî dilpak dikare li cem Allah xelatek mezin bistîne.
Ev rivayeta sahih heman teşwîqên derbarê rakirina xeterê, şehîdiyê û nimêja bi cemaatê de dihewîne.
Sahih al-Bukhari · #651 (Sahih)Ev rivayeta sahih xelata kesên ku ji dûrtir têne da ku bi hev re nimêj bikin radixe ber çavan.
Sahih al-Bukhari · #655 (Sahih)Ev rivayeta sahih behsa xelata gavan ber bi mizgeftê ve dike û bi teşwîqa beşdarbûna nimêja bi cemaatê re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.