Sahih al-Bukhari, hedîsa 6688
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ لأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ، فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَىْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ. فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ، ثُمَّ أَخَذَتْ خِمَارًا لَهَا، فَلَفَّتِ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ، ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبْتُ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ، فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ ". فَقُلْتُ نَعَمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمَنْ مَعَهُ " قُومُوا ". فَانْطَلَقُوا، وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ. فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ عِنْدَنَا مِنَ الطَّعَامِ مَا نُطْعِمُهُمْ. فَقَالَتِ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو طَلْحَةَ حَتَّى دَخَلاَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ ". فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ ـ قَالَ ـ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَفُتَّ، وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَأَدَمَتْهُ، ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ، ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا، ثُمَّ خَرَجُوا، ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ، فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا، وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلاً.
Enes bin Malik (xweda jê razî be) wiha rivayet dike: Ebû Talha ji Umm Suleym re got:
"Min dengê Resûlullah ﷺ hinekî lawaz bihîst û min tê de nîşana birçbûnê dît. Gelo li cem te tiştek heye?" Wê got: "Erê." Paşê wê çend nanên ceh derxistin, ximara xwe ya serê girt û nan pêça, û ez şandim cem Resûlullah ﷺ. Ez çûm û min dît ku Resûlullah ﷺ di mizgeftê de ligel hinek kesan rûniştiye. Ez li ber wan sekinîm. Resûlullah ﷺ ji min re pirsî: "Te Ebû Talha şandiye?" Min got: "Erê." Hingê Resûlullah ﷺ ji yên li gel xwe re got: "Rabin û herin." Ew rabûn û ez li pêşiya wan çûm heta ku ez gihîştim cem Ebû Talha û jê re gotim. Ebû Talha got: "Ya Umm Suleym! Resûlullah ﷺ hatiye lê xwarina me ya ku em bidin wan tune ye." Umm Suleym got: "Allah û Resûlê Wî baştir dizanin." Paşê Ebû Talha derket heta ku rastî Resûlullah ﷺ hat. Resûlullah ﷺ û Ebû Talha bi hev re ketin malê. Resûlullah ﷺ got: "Ya Umm Suleym! Tiştê li cem te bîne." Wê ew nan anîn. Resûlullah ﷺ ferman da ku ew nan were parçekirin, û Umm Suleym ji tûrikê çermîn yê rûn hinek rûn tê de zext kir û rijand ser nan. Paşê Resûlullah ﷺ tiştê ku Allah xwestibû got (ango duayê li ser xwarinê kir). Dûv re got: "Deh kesan werbigire." Wan deh kes hatin hundir, têr xwarin û derketin. Paşê dîsa got: "Deh kesên din werbigire." Ew jî hatin hundir. Bi vî awayî hemû civat têr xwarin, û hejmara wan heftê an heştê mêran bû.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwedê xwarinek biçûk bereketdar kir, da ku heftê an heştê zilam xwarin bixwin.
Nanên ku ji ceh hatine çêkirin; Umm Sulaim tenê çend heb hebûn.
Qabekî çermîn ku rûn tê de dihat parastin.
Daxwazek ku tê de ji Xwedê tê xwestin xwarinê bereketdar bike.
Zanyarên klasîk xwarina mêvanan wek nîşana mûcîzeyên ku Xwedê daye Pêxember ﷺ dibînin. Ev bûyer dilovanî û mêvanperweriyê pesn dide, tevî ku derfet kêm bin. Zanyaran ji vê yekê erkeke giştî dernexistine ku mirov bêyî ku rewşan li ber çavan bigire mêvan vexwîne; mêvandar li gorî derfetên xwe tevdigere û divê mêvan nebibin barekî bêhewce.
- Tiştê ku heye bi birçiyan re parve bike, tewra heke stokên te kêm bin.
- Mêvanan bi dilovanî pêşwazî bike, lê derfetên xwe jî li ber çavan bigire.
- Ji Xwedê ji bo xwarinê bereketê bixwaze û qîmeta xwarina ku bi kesên din re tê parvekirin bizane.
Ev rivayeta sahih ji heman pirtûkê çarçoveyeke nêzîk peyda dike derbarê bereketa taybet a ku Xwedê dikare bide xwarinê.
Sahih al-Bukhari · #6689 (Sahih)Ev rivayeta sahih rasterast li kêleka nivîsa sereke di Sahih al-Bukhari de ye û bi beşa sond û neziran ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.