Sahih al-Bukhari, hedîsa 6809
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn al‑Muthannaji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى
- 2Ishaq ibn Yusufإِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ
- 3Al‑Fudayl ibn Ghazwanالْفُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ
- 4Ikrimaعِكْرِمَةَ
- 5Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَزْنِي الْعَبْدُ حِينَ يَزْنِي وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَشْرَبُ حِينَ يَشْرَبُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَقْتُلُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ ". قَالَ عِكْرِمَةُ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ كَيْفَ يُنْزَعُ الإِيمَانُ مِنْهُ قَالَ هَكَذَا ـ وَشَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ ثُمَّ أَخْرَجَهَا ـ فَإِنْ تَابَ عَادَ إِلَيْهِ هَكَذَا وَشَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ
Îkrîme ji Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma) rivayet dike û dibêje: Resûlullah ﷺ ferman kir:
"Bende dema ku zînayê dike, di wê kêliyê de ne mumin e; dema ku diziyê dike, di wê kêliyê de ne mumin e; dema ku şerabê vedixwe, di wê kêliyê de ne mumin e; û dema ku kuştiyê dike jî, di wê kêliyê de ne mumin e." Îkrîme got: Min ji Îbn Ebbas pirsî: "Îman çawa ji wî tê standin?" Wî got: "Wiha," û tiliyên xwe li hev xist û paşê ji hev veqetandin. Paşê zêde kir: "Lê eger tobe bike, îman wiha vedigere cem wî," û dîsa tiliyên xwe li hev xist.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Gunehên mezin baweriyê qels dikin, lê tobetkirina dilsoz wê nû dike.
Li vir tê vê wateyê ku bawerî di dema kirina gunehê de bi awayekî giran tê zirarê, ne ku kes bixweber ji îslamê derkeve.
Bi devjêberdana gunehê, poşmanbûn ji wê û biryara qetî ya ku êdî wê dubare neke, bi dilsozî vegeriyana cem Allah e.
Zanyarên sunnî yên klasîk redkirina baweriyê ya li vir wekî ku gunehkar bixweber kafir bibe, nabînin. Hedîs hişyarî dide ku gunehên mezin zirarê didin baweriyê û temamîya wê kêm dikin. Kesê ku gunehê dike lê wê rewa nabîne, di nav îslamê de dimîne; biryara li ser rewşa wî ya dawî ya Allah e. Şiroveya Ibn Abbas, bi tiliyên ku pêşî tev li hev bûne û paşê ji hev veqetiyane, vê nîşan dide ku bawerî û guneh êdî wek berê bi hev re nabin û bawerî bi tobetê vedigere. Mezhebên fiqhê qebûl dikin ku tobetkirina dilsoz pêwîst e û Allah dikare tobeta bendeyê xwe qebûl bike.
- Gunehên mezin bi ciddî bigire û rêyên ku ber bi wan ve dibin ji xwe dûr bike.
- Piştî gunehekê, bê derengî bi tobeteke dilsoz vegere cem Allah û zirara ku te daye kesên din sererast bike.
- Li hember tevgera gunehkar hişyar bike, lê kesekî bi hêsanî ji îslamê dernake.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.