Sahih al-Bukhari, hedîsa 6823
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ الْكِلاَبِيُّ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ. قَالَ وَلَمْ يَسْأَلْهُ عَنْهُ. قَالَ وَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَصَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ قَامَ إِلَيْهِ الرَّجُلُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا، فَأَقِمْ فِيَّ كِتَابَ اللَّهِ. قَالَ " أَلَيْسَ قَدْ صَلَّيْتَ مَعَنَا ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ ذَنْبَكَ ". أَوْ قَالَ " حَدَّكَ ".
Enes bin Malik (rz) wiha rivayet dike: Dema ez li cem Pêxember ﷺ bûm, zilamek hat û got:
"Ey Resûlê Allah! Min gunehkî ku sînorkirina şer'î lê heye kiriye, ji kerema xwe cezayê wê li min bicîh bîne." Pêxember ﷺ jê nepirsî ka çi kiriye. Paşê dema nimêjê hat û ew zilam bi Pêxember ﷺ re nimêj kir. Gava Pêxember ﷺ nimêja xwe qedand, ew zilam rabû û dîsa got: "Ey Resûlê Allah! Min gunehkî ku sînorkirina şer'î lê heye kiriye, li gorî Kitêba Allah cezayê wê li min bicîh bîne." Pêxember ﷺ ferman kir: "Ma te bi me re nimêj nekir?" Wî got: "Belê." Pêxember ﷺ ferman kir: "Bêguman Allah gunehê te efû kiriye," an jî got: "Sînorkirina te efû kiriye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Nimêjîn amûrek e ji bo lêborînê, lê destûr nake ku mirov guneh bike.
Cezayeke qanûnî ye ku Allah ji bo hin sûcan destnîşan kiriye.
Wahya Allah û rêberiyên ku tê de hatine destnîşankirin.
Zanayan ji vê yekê derdixin ku nimêja bi dilpakî sedema lêborînê ye. Pêxember ﷺ ji zilamî derbarê kiryarê de pirs nekir, lê bala wî kişand ser nimêjê; ev li ser xwe ragirtinê di derxistina gunehên veşartî de tekez dike. Ev vegotin qaîdeyeke giştî nade ku her cezayeke hadd bi nimêjê bê rakirin: sepandina cezayan karê desthilatdarên xwedî şaredariyê ye û girêdayî şertên qanûnî û delîlan e. Feqîhan vê bûyerê bi vegotinên din ên derbarê wî zilamî de dinirxînin; ew di navbera tovbûnê û mijarên ku mafên kesên din an delîlên qanûnî yên hatine diyarkirin tê de ne de cudahî dikin.
- Nimêjan di wextê xwe de bike û piştî xeletiyekê bi dilpakî vegere cem Allah.
- Guneheke veşartî bêyî hewcedariyê eşkere neke; heke alîkarî pêwîst be, bi awayekî nepenî şîreta olî ji kesekî pêbawer bixwaze.
- Qet lêborînê wekî hincetê ji bo domandina gunehê an binpêkirina mafên kesên din bikar neyne.
Ev vegotin jî kesekî vedibêje ku guneha xwe ji Pêxember ﷺ re dibêje û diyar dike ka tovbûn û sepandina ceza çawa bi hev re tên nîqaşkirin.
Sahih al-Bukhari · #6822 (Sahih)Ev vegotin mijareke nêzîk, li ser xeletiyeke pejirandî, vedikole û alîkar dibe ku rewşên cihê yên delîlan ên di vê beşê de werin cuda kirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.