Sahih al-Bukhari, hedîsa 6822
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَقَالَ اللَّيْثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَتَى رَجُلٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ قَالَ احْتَرَقْتُ. قَالَ " مِمَّ ذَاكَ ". قَالَ وَقَعْتُ بِامْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ. قَالَ لَهُ " تَصَدَّقْ ". قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ. فَجَلَسَ وَأَتَاهُ إِنْسَانٌ يَسُوقُ حِمَارًا وَمَعَهُ طَعَامٌ ـ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ مَا أَدْرِي مَا هُوَ ـ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ الْمُحْتَرِقُ ". فَقَالَ هَا أَنَا ذَا. قَالَ " خُذْ هَذَا فَتَصَدَّقْ بِهِ ". قَالَ عَلَى أَحْوَجَ مِنِّي مَا لأَهْلِي طَعَامٌ قَالَ " فَكُلُوهُ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحَدِيثُ الأَوَّلُ أَبْيَنُ قَوْلُهُ " أَطْعِمْ أَهْلَكَ ".
Leys gotiye: Ji Emrê kurê Haris, ji Ebdurehmanê kurê Qasim, ji Muhemmedê kurê Ceferê kurê Zubejr, ji Ebbadê kurê Ebdillahê kurê Zubejr, ji Ayişeyê (razî be): Mêrekî hat cem Pêxember ﷺ di mizgeftê de û got:
"Ez şewitîm (helak bûm)!" Pêxember ﷺ jê pirsî: "Çima wisa?" Wî got: "Min di meha Remezanê de bi jina xwe re têkiliya zayendî kir." Pêxember ﷺ jê re got: "Sadakayê bide." Wî got: "Tiştekî min tune ye." Mêr rûnişt û di vê navberê de kesekî bi kerê barê xwarinê anî cem Pêxember ﷺ — (Ebdurehman dibêje: Ez nizanim ew çi xwarin bû). Hingê Pêxember ﷺ got: "Kîjan e yê şewitî?" Mêr got: "Fermo ez im." Pêxember ﷺ jê re got: "Vê bistîne û wek sadaka bide." Mêr got: "Ji kesekî ji min hewcedartir re? Malbata min bê xwarin e!" Pêxember ﷺ got: "Hingê hûn bixwe bixwin." Ebû Ebdillah dibêje: Di riwayeta yekem de gotina "Malbata xwe têr bike" zelaltir e.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku di dema rojiya Remezanê de têkiliya zayendî dike, ji bo kefaretê alîkarî werdigire.
Gotina zilam e ku sûca xwe ya giran û bêhêvîtiya xwe piştî şikandina rojiyê tê de nîşan dide.
Xwarin an malê ku ji kesekî hewcedar re tê dayîn.
Kirineke ku hatiye destnîşankirin ji bo rastkirina binpêkirineke giran.
Zanyar ji vê riwayetê derdixin ku têkiliya zayendî ya bi qest di rojê de, di meha Remezanê de, binpêkirineke giran e û kefaretê dixwaze. Rêza naskirî ya kefaretê azadkirina koleyekê ye; ger ev ne mimkun be, du mehên li pey hev rojî girtin; û ger ev jî ne mimkun be, xwarina şêst kesên hewcedar. Fiqhzan li ser sepandina rast û şertên wê nîqaş dikin; riwayet herwiha destnîşan dike ku kesê nikare xwarinê wek kefaret bide, dikare xwarina ku jê re hatiye dayîn ji bo malbata xwe ya hewcedar bikar bîne.
- Di dema xeletiyeke giran de, şîreta alimê dînî yê pispor bixwaze û ji ber şermê rewşê veşêre neke.
- Kesê ku kefaret li ser e, divê hêza xwe ya rastîn li ber çavan bigire û rêza hatiye destnîşankirin bişopîne.
- Alîkariya kesên hewcedar bike û rewşa wan bi rêz bigire; lênêrîna malbateke hewcedar jî girîng e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.