Sahih al-Bukhari, hedîsa 6965
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Az‑Zuhri
- 1Abu al‑Yamanji al‑Bukhari re vegotأَبُو الْيَمَانِ
- 2Shu'aybشُعَيْبٌ
- 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ كَانَ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ {وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ}. قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا، فَيَرْغَبُ فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا، فَيُرِيدُ أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِأَدْنَى مِنْ سُنَّةِ نِسَائِهَا، فَنُهُوا عَنْ نِكَاحِهِنَّ، إِلاَّ أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ فِي إِكْمَالِ الصَّدَاقِ، ثُمَّ اسْتَفْتَى النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ} فَذَكَرَ الْحَدِيثَ.
Ebû Yeman ji me re ragihand, Şuayb ji me re ragihand, ji Zührî, got: Urwe digot ku wî ji Aişeyê pirsî li ser vê ayetê: {Û eger hûn bitirsin ku hûn nikaribin bi dadperwerî tevli sêwiyan bibin, hingê jinên ku ji we re xweş in bizewicin}. Wê got: Ev der barê keçika sêwî ya ku di bin serperiştiya waliyê xwe de ye; ew walî ji ber mal û bedewiya wê hez dike ku bi mêhrayeke kêmtir ji ya jinên din ên wekî wê bi wê re bizewice. Lewma hatine qedexekirin ku bi wan re bizewicin, heya ku bi dayîna mêhraya tam dadperweriyê li wan nekin. Paşê mirovan li ser van rewşan fetwaya Resûlullah ﷺ xwestin, hingê Allah ev ayet nazil kir: {Û ew ji te li ser jinan fetwayê dixwazin...} Û paşê hadîsê temam kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Welîyek nikare di mijara keçeke sêwî de li wê zilmê bike.
Aişe rave kir ku carinan welî dixwestin bi keçeke sêwî ya di bin lênêrîna wan de re bizewicin, ji ber dewlemendî an bedewiya wê, lê dixwestin mehrê wê ji yê jinên bi rewşa civakî ya nêzîk kêmtir bikin. Ev rivayet vê yekê bi nuzûla Qur’anê 4:3 ve girêdide û dibêje ku mirovan ji Pêxember ﷺ biryarek xwest, piştî wê Qur’an 4:127 hate nazilkirin.
Welî ku berpirsiyariya kesekî di bin lênêrîna xwe de digire.
Diyariya zewacê ya ku mêr mecbûr e bide jina xwe.
Hemû mafên wê dayîn û wê ji jinên bi rewşa civakî ya nêzîk kêmtir nehesibandin.
Şirovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, ji şiroveya Aişeyê derdixin ku Qur’an 4:3 weliyan hişyar dike ku hêza xwe ji bo zilmkirina keçên sêwî di mijara zewacê de bikar neynin. Welî divê mafên wan biparêze, di nav de mafê mehrê guncaw û tevahî. Di hin rêgezên derbarê rola û desthilata welî di zewacê de, çar mezhebên hiqûqî yên sunnî ji hev cuda dibin; lê ev rivayet tekez dike ku welîtî mafê îstîsmarê an redkirina mafan nade.
- Di zewacê de berjewendî û razîbûna azad a jinê pêşî bixe, ne berjewendiya weliyê wê.
- Bipiştrastîne ku mehr bi dadperwerî hatiye diyarkirin û bi tevahî dighêje jinê.
- Ger nakokiya berjewendiyan hebe, şîreta serbixwe bistîne da ku mafên keça sêwî biparêzin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.