Sahih al-Bukhari, hedîsa 716
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Isma'ilji al‑Bukhari re vegotإِسْمَاعِيلُ
- 2Malik ibn Anasمَالِكُ بْنُ أَنَسٍ
- 3Hisham ibn Urwaهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ
- 4Bavê wî, Urwaأَبِيهِ
- 5AishaDayika Bawermendanعَائِشَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي مَرَضِهِ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ". قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ. فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ". قَالَتْ عَائِشَةُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ. فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَهْ، إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ". قَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا.
Îsmaîl ji me re got: Malikê kurê Enes ji Hişamê kurê Urwe, ew jî ji bavê xwe, ew jî ji Aişe ya Dayika Bawermendan ragihand ku Resûlullah ﷺ di nexweşiya xwe ya dawî de ferman da:
"Ji Ebû Bekir re bibêjin bila ji xelkê re nimêjê bike." Aişeyê got: "Min got: 'Eger Ebû Bekir li şûna te bisekine, ji ber giriyê dengê wî nagihîje xelkê. Loma ferman bide Umer bila nimêjê bike.' Wî got: 'Ji Ebû Bekir re bibêjin bila ji xelkê re nimêjê bike.' Min ji Hefseyê re got: 'Ji wî re bibêje: Eger Ebû Bekir li şûna te bisekine, ji ber giriyê dengê wî nagihîje xelkê; loma ferman bide Umer bila ji xelkê re nimêjê bike.' Hefseyê jî wiha kir. Hingê Resûlullah ﷺ got: 'Bes e! Bi rastî hûn mîna hevalbendên Yûsif in. Ji Ebû Bekir re bibêjin bila ji xelkê re nimêjê bike.' Hefseyê ji Aişeyê re got: 'Min tu carî ji te qenciyek nedît.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di dema nexweşiya xwe de Ebû Bekr tayîn kir ku nimêjê bide pêş.
Pêxember ﷺ nexweş bû û fermana Ebû Bekr kir ku di nimêjê de pêşengiya mirovan bike.
Wekî îmam tevgerên hevbeş ên nimêjê bi rê ve bibe.
Hestiyar û zû dilê wî dihejê, wekî Ebû Bekr dema xwendinê.
Nîşanek e ji bo jinên di çîroka pêxember Yûsif de; li vir teşwîq e ku mirov ji fermana xwe dûr nakeve.
Zanyarên klasîk di fermana dubare de delîlê eşkere dibînin ku Ebû Bekr ji bo pêşengiya civakê di nimêjê de guncan bû. Xemgîniya Aîşe û Hefsê ji ber vê bû ku dibe ku mirov ji ber girîna wî dengê wî nebihîze, lê Pêxember ﷺ li ser hilbijartina xwe sekinî. Zanyar vê bûyerê wekî delîla pozîsyona taybet a Ebû Bekr jî dinirxînin; ji vê yekê dernaxînin ku her cure pêşengî bixweber tenê mafê yek kesî ye.
- Dema îmam tune be, kesekî jêhatî û pêbawer ji aliyê civakê ve tayîn bike.
- Xemgîniya xwe ya dilsozane bîne ziman, lê biryarek eşkere û dubarekirî rêz bike.
- Dilnermî kêmasî nîne: girîna Ebû Bekr ji girêdana wî ya kûr bi nimêjê çêdibû.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.