Sahih al-Bukhari, hedîsa 7454
Abdullah ibn Masud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Adamji al‑Bukhari re vegotآدَمُ
- 2Shu'baشُعْبَةُ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشُ
- 4Zayd ibn Wahbزَيْدَ بْنَ وَهْبٍ
- 5Abdullah ibn Mas'udعَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ " إِنَّ خَلْقَ أَحَدِكُمْ يُجْمَعُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً، ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَهُ، ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَهُ، ثُمَّ يُبْعَثُ إِلَيْهِ الْمَلَكُ فَيُؤْذَنُ بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ، فَيَكْتُبُ رِزْقَهُ وَأَجَلَهُ وَعَمَلَهُ وَشَقِيٌّ أَمْ سَعِيدٌ ثُمَّ يَنْفُخُ فِيهِ الرُّوحَ، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، حَتَّى لاَ يَكُونُ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ إِلاَّ ذِرَاعٌ، فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ، فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ فَيَدْخُلُ النَّارَ، وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ، حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ إِلاَّ ذِرَاعٌ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ، فَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَدْخُلُهَا ".
Ebdullah îbn Mesûd (rezîyê Xwedê be) got: Pêxemberê Xwedê ﷺ - ku ew rastgo ye û rastdar e - ji me re wiha got:
"Afirandina yekî ji we di zikê diya wî de çil roj û çil şevan tê komkirin. Paşê ew qasî wê demê dibe xwîna tîr (eleqe), paşê jî qasî wê demê dibe perçeyek goşt (muzğa). Paşê ferîşteyek tê şandin cem wî û destûr tê dayîn ku çar tiştan binivîse: rizqê wî, ecelê wî, emelên wî û ka ew ê bedbext be yan bextewar be. Paşê ruh tê berdan nav wî. Bêguman yekî ji we bi kiryarên xelkê cenetê tevdigere heta ku di navbera wî û cenetê de tenê gaziyek (dirêjahiya enîşkê) dimîne, lê ya ku ji bo wî hatiye nivîsandin pêşiya wî digire û ew bi kiryarên xelkê dojehê tevdigere û dikeve dojehê. Û bêguman yekî ji we bi kiryarên xelkê dojehê tevdigere heta ku di navbera wî û dojehê de tenê gaziyek dimîne, lê ya ku ji bo wî hatiye nivîsandin pêşiya wî digire û ew bi kiryarên xelkê cenetê tevdigere û dikeve cenetê."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwedê rêça jiyana her kesî dizane, lê mirov ji kirinên xwe berpirsiyar dimîne.
Qonaxek ji pêşveçûna di zikê dayikê de, ku li vir wekî girêka xwînê hatiye wergerandin.
Perçeyek biçûk a tevnvîsê, bi wateya rastîn tiştek ku mîna tiştekî hatiye çêwendin xuya dike.
Tiştên ku mirov ji bo jiyanê werdigire, wek xwarin û amûrên debaretê.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku Xwedê her tiştî dizane û her tiştî diyar kiriye, lê mirov bi rastî tev digerin û ji hilbijartinên xwe berpirsiyar in. Qedera Xwedê ne sedemek e ku mirov dev ji kirinên baş, poşmanî an nimêjê berde: mirov dawîya xwe ya paşîn nizane û divê li ser rastiyê bimîne. Zanyar herwiha tekez dikin ku divê mirov tenê li gorî kirinên xuya neyê dadbar kirin, ji ber ku dawîya jiyana kesekî girîngiya mezin heye.
- Kirina karên baş bidomîne û ji Xwedê bixwaze ku heta dawîya jiyana te te li ser rastiyê bihêle.
- Tu carî qedera Xwedê wekî bihane ji bo bêhişyarî an rewa kirina gunehê bi kar neyne.
- Bi dilpakî xwe binirxîne û piştî xeletiyekê bi poşmanî vegere cem Xwedê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.